(1086 S. K. m. 275, 284, 440)
Dava: Davacı 1- Metin ve Bilgin İ. 2- Defne E. vek. Av. Sevil S. ile davalı TC. Ziraat Bankası vek. Av. Ören A. arasında görülen dava hakkında Beyoğlu 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28.9.1994 gün ve 336/482 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.7.1995 gün ve 10643/6492 sayılı ilamına karşı davalı Banka vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinden Metin İ.'in davalı banka ile kredi kartları sözleşmesi akdettiğini, diğer davacıların ise bu sözleşmenin kefili olduklarını, davacı Metin İ.'in eşi Nurten İ. içinde ek kart talep edilip alındığını, alınan ek kartın 24.4.1990 tarihinde İtalya'da çalındığını, bu durumun İtalyan polisine, İtalya'da bulunan Eurocard merkezine, ilgili banka şubesine ve İstanbul'daki Ziraat Bankası Kredi Kartları merkezine bildirildiğini, ek kartın çalındığı tarihten yaklaşık 2 ay sonra kullanılmaya başlanılıp ve 9.088, 75 USD dolarlık harcama yapıldığını, davalı bankanın keşide ettiği ihtar ile 11.711 USD'nin ödenmesini istediğini, bu miktarın 9.088, 75 USD'lik bölümüne ilişkin harcamayı üçüncü kişinin yaptığını belirterek bu kısımdan borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir.
Davalı banka vekili, sözleşmeye göre kartın kaybedilmesi veya çalınması halinde üyenin sorumlu olduğunu, bankaya yazılı bir bildirimde bulunmadığını, kartın çalınmasıyla ilgili bankaya beyanda bulunma tarihinin 19.11.1992 olduğunu, banka alacağının ek kart harcaması dışında asıl kartla yapılan harcamalar ve faizleri olup, asıl kart ve ek kart harcamalarının aynı ekstrede gösterildiğini bildirerek davanın reddine %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi ile alınan rapor benimsenerek davanın kısmen kabulüne, davacıların davalı bankaya 4.818, 14 ABD doları borçlarının bulunmadığının tespitine, fazlaya ilişkin 4.270, 61 dolarlık talebin reddine karar verilmiştir.
Verilen karar davalı banka vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 13.7.1995 günlü kararı ile onanmıştır.
Onama kararı üzerine davalı banka vekilinin karar düzeltme istemi ile yeniden yapılan incelemeyle; Mahkemece yargılama aşamasında alınan ve hükme dayanak yapılan asıl ve ek bilirkişi raporları özellikle, davalı bankanın 17.6.1994 tarihli itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları karşılar nitelikte olmadığı gibi, Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Bu itibarla, anılan bilirkişi raporları esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu durumda mahkemece üç kişilik, konusunda uzman bilirkişi kurulu oluşturularak, davalı banka vekilinin önceki raporlara yönelik itirazlarını da karşılar şekilde rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkeme kararının açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekirken, ilamda yazılı gerekçelerle onandığı anlaşılmakla, davalı banka vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Dairemizin 13.7.1995 tarih ve 1994/106443 Esas 1995/6492 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak Beyoğlu Asliye 2. Ticaret Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 06.12.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy