(2634 S. K. m. 16) (2560 S. K. m. 23, Ek m. 5)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 2634 Sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16. maddesi gereğince turizm belgeli yatırım ve işletmelerin elektrik, gaz ve su ücretlerini o bölgedeki sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerin en düşüğü üzerinden ödemeleri gerektiği hükmünü haiz bulunduğu ve atık suyunda aynı kapsamda değerlendirilmesi gerektiği halde davalının turizm belgeli müvekkilinden fazla atık su bedeli tahsil ettiğini, 27.2.1994-10.3.1995 döneminde bu suretle müvekkilinden fazla tahsil edilen 514.794.899.TL. ana para ile ödeme tarihleri itibariyle işlemiş %54 banka reeskont faizleri toplamı olan 649.988.113.TL.nin dava tarihi itibariyle ana paraya %54 banka reeskont faizi uygulanarak tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, atık suyun 2634 Sayılı Yasa kapsamında değerlendirilemeyeceğini, yasada atık su ibaresinin yer almadığını, ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, 2634 Sayılı Yasada atık su ibaresi yer almamış ise de, benimsenen Yargıtay İçtihatlarına göre yasa koyucunun söz konusu yasayı yapmaktaki amacı turizmi teşvik ve özendirmek için bu alanda faaliyet gösteren işletmeleri desteklemek olduğu, su, elektrik ve gaza en düşük tarife uygulaması yapılırken aynı kapsamdaki atık su hakkında farklı bir uygulama yapılmasının yasa koyucunun amacı ile bağdaşmayacağından ve davalı kendisini %54 faizle bağladığından ana para olan 514.794.899.TL. ile birikmiş faiz 135.193.214.TL. olmak üzere toplam 649.988.113.TL. nin ana paraya dava tarihinden itibaren %54 nispetinde reeskont faizi yürütülerek davalıdan tahsiline dair verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Ek 5. madde hükmüne göre diğer Büyükşehir belediyelerinde de uygulanan İSKİ Kuruluş Ve Görevleri Hakkındaki 2560 Sayılı Kanunun 23. maddesi ile kuruma su satışı ve atık su tariflerinin tespiti için yönetmelik düzenleme yetkisi tanınmıştır. Bu yetkiye dayanarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde atık su bedelinin su satış bedelinden ayrı olarak tarifesi düzenlenmiştir. Gerek Tarifeler Yönetmeliğinde ve gerekse, Turizm Belgeli Yatırım ve İşletmelere su birim fiyatının indirimli uygulanmasına ilişkin Turizm Teşvik Kanununun 3754 Sayılı Yasa ile değişik 16. maddesinde atık su bedelinden indirim yapılacağına dair bir hükme yer verilmediğinden davalı ASKİ tarafından indirimli tarife uygulanmamasında yasaya aykırılık bulunmadığı gözetilerek davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulünde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 15.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy