(2004 S. K. m. 182, 196)
Dava: Taraflar arasındaki iflasın kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş ve T.C. Ziraat Bankası vekilince de duruşma istenilmiş ise de, dava niteliği itibarıyla duruşmaya tabi olmadığından HUMK'nun 438. maddesine göre bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Müflis E... A.Ş.; iflas idaresi 29.07.1994 havale tarihli dilekçe ile, 26.01.1988 tarihinde iflasına karar verilen ve İstanbul Üçüncü İflas Müdürlüğü'nün 1988/18 sayılı dosyasından tasfiye işlemleri yürütülen müflis Şirketin, İİK'nun 182. maddesinde öngörülen koşullar gerçekleştiğinden iflasının kaldırılması gerektiğini ileri sürerek iflasın kaldırılmasını istemiştir.
Alacaklı Ziraat Bankası vekili; müvekkili banka alacağının ödenmediğini, hesaplama şekline ilişkin açıklık bulunmadığını, müflise ait masada bulunan bazı taşınmazların alacaklarına karşılık S..... A.Ş.'ne tescil edildiğini, bu tescilin iptali ve ihalenin feshi konusunda açılan davanın devam ettiğini, bu davalar sonuçlanmadan iflasın kaldırılamayacağını, ayrıca iflasın kaldırılmasını müflisin isteyebileceğini, iflas dairesi ve iflas idarenin iflasın kaldırılmasını talep edemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.
Müflis şirket vekili; 09.06.1995 tarihli dilekçesinde iflasın kaldırılmasına itiraz eden vergi dairesi ve Ziraat Bankası'nın müflis şirketten alacağı bulunmadığını, alacaklarının ödendiğini ve vergi dairesinin bakiye alacağı için teminat verildiğini belirterek iflasın kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece; iflasın kaldırılması şartlarının bulunup bulunmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmış, alacaklıların bir kısmının alacak talebinden vazgeçtikleri, bir kısmının iflasın kaldırılmasına muvafakat ettikleri, bir kısmının alacaklarının ödendiği, Hazine'nin bakiye alacağı için 1. derece ve 1. sırada ipotek verildiği, Ziraat Bankası'nın faiz alacağının ödendiği bu şekilde iflasın kaldırılması koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle müflis E.... A.Ş. hakkındaki iflasın İİK'nun 182. maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmiş; karar, muteriz alacaklılar Ziraat Bankası, vergi dairesi ve iflas idare memuru (F.S.) tarafından temyiz edilmiştir.
1- Müflisten alacaklı Ziraat Bankası, alacağının 500.000.000 TL'lık kısmının ipotekli olduğunu, ipotekli alacağın faizinin iflastan sonra da akit tablosunda yazılı oranda devam edeceğini, müflisin faize yönelik ödemesinin eksik bulunduğunu ileri sürerek iflasın kaldırılmasına itiraz etmiştir. Alacaklı banka lehine üçüncü şahıs tarafından tesis edilen ipotek, limitli olduğundan limit dahilindeki akit tablosunda yazılı faiz istenebilir. Ancak, limit fazlası alacak adi alacak niteliğinde olduğundan, iflasın açılmasından sonra İİK'nun 196. maddesi uyarınca % 30 faiz yürütülerek yapılan ödemede usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Ziraat Bankası vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde değildir.
2- Alacaklı Hazine vekilinin temyizine gelince;
Bakırköy Vergi Dairesi tarafından, İstanbul Muhakemat Müdürlüğü'ne gönderilen 14.07.1993 tarihli yazıda, müflis E..... A.Ş.'nin 3787 sayılı Yasa'ya göre yapılan ödemeden başka 4.798.773.098 TL borcu bulunduğunu belirtmiştir. Alacaklı Hazine tarafından kayıt kabul davası açılan alacakla ilgili Hazine lehine 2.541.200.100 TL'lık ipotek tesis edilmiş, 2.235.290.000 TL ödenmiştir. İstanbul Defterdarlığı tarafından iflasın kaldırılması için Hazine vekiline yetki verilmiş ve Hazine vekili tarafından 20.07.1994 tarihli dilekçe ile iflasın kaldırılmasına muvafakat edilmiştir. Alacaklı Hazine vekili, tahsil edilemeyen faiz alacağı varsa borçludan talep etmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. İİK'nun 182. maddesi hükmü gözetilerek iflasın kaldırılmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.
3- İflas idare memurunun temyizine gelince;
İflas idare memuru (F.S.)'nin ücreti ile ilgili alacağı dosyasına yatırıldığı belirtilmiş olmasına göre, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda üçüncü bentde belirtilen nedenlerle hükmün (ONANMASINA), harcın temyiz edenlerden davacı ile davalı bankadan alınmasına, 07.05.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy