(2560 S. K. m. 23) (2634 S. K. m. 16)
Dava: Davacı vekili, 3754 Sayılı Yasanın 16. maddesi uyarınca turizm belgeli yatırım ve işletmelerin elektrik, gaz ve su ücretlerinin o bölgedeki sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerin en düşüğü üzerinden ödemeleri gerektiğini, atık suyun da aynı kapsamda bulunduğu halde davalının 17.05.1994 ile 20.01.1995 dönemlerine ait 5 adet fatura ile müvekkilinden 159.391.800. TL. atık su bedeli alması gerekirken, 1.308.451.900. TL. aldığını, dolayısıyla 1.149.060.000. TL. fazla tahsilat yaptığını iddia ederek bu miktar borçlu olmadıklarının tespiti ile fazla tahsil edilen miktarın tahsil tarihinden itibaren mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınmasına talep ve dava etmiştir.
Karar: Davalı vekili savunmasında, 3754 Sayılı Yasada atık su sayıldığını, atık suyun kullanılmış suların uzaklaştırılması hizmetlerini gerektiren bir olay olduğunu yasada sayılmaması nedeniyle atık suya en düşük tarifelerin uygulanamayacağını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yaptırılın bilirkişi incelemesinde fazla ödenen miktarın 1.153.102.540. TL. olduğu tespit edilmiş ise de, davasının kabulü ile 17.05.1994-20.01.1995 dönemleri arasında atık su bedelinden dolayı davacının davalıya 1.149.060.000. TL. borçlu olmadığının tespiti ile bu miktarın ödeme tarihlerine göre değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, dair verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Ek 5. madde hükmüne göre, diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanan İSKİ Kuruluş ve görevleri hakkındaki 2560 Sayılı Kanunun 23. maddesi ile kuruma, su satışı ve atık su tarifelerinin tespiti için yönetmelik düzenleme yetkisi tanınmıştır.
Bu yetkiye dayanarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde atık su bedelinin su satış bedelinden ayrı olarak tarifesi düzenlenmiştir. Gerek Tarifeler Yönetmeliğinde ve gerekse Turizm Belgeli Yatırım ve İşletmelere su birim fiyatının indirimli uygulanmasına ilişkin Turizm Teşvik Kanununun 3754 Sayılı Yasa ile değişik dair bir hükme yer verilmediğinden davalı ASKİ tarafından indirimli tarife uygulanmamasında yasaya aykırılık bulunmadığı gözetilerek davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulünde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 20.12.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy