(2004 S. K. m. 118)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili mülkiyeti müvekkiline ait olan İzmir Selçuk Şarapcıkuyu mevkiindeki akaryakıt satış istasyonunun 3.9.1991 tarihinde ihale yolu ile satışa çıkarıldığını ve ihalenin 822.000.000 TL bedelle davalı şirket üzerinde kaldığını ancak davalının ihale bedelini şartnamenin 16 ncı maddesi gereğince 15 günlük sürede ödemediği gibi 20 günlük cezalı gecikme süresini de geçirdiğini bu nedenle ihale şartnamesinin 19 ncu maddesine göre ihalenin iptal edilip davalının nam ve hesabına yeniden 20.4.1992 tarihinde ihale yapıldığını ihalenin dava dışı A... Kağıtçılık şirketinde kaldığını iki ihale bedeli arasında müvekkili aleyhine herhangi bir fark doğmadığını ancak davalı nam ve hesabına yapılan ihale için 123.579.120 TL ilan masrafı yapıldığını belirterek bu miktarın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket temsilcisi iki ihale bedeli arasında davacı aleyhine bir fark oluşmadığını yapılan ilanlarda şirkete ihale olunan istasyon dışında başka akaryakıt istasyonunun satış ilanının da yapıldığını yersiz olarak birden fazla gazetede ilan yapılmış olduğunu dört gazetede yapılan ilan bedelinin şirketlerinden talep edilemeyeceğini davacının ancak bir gazetede yapılan ilan bedelinin frac12; sini talep edebileceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın iki ihale bedeli arasında aleyhine bir fark oluşmayıp somut bir zararının doğmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı şirketin ihale bedelinin davalı şirket tarafından süresinde öd6enmemesi nedeniyle akdi fesihte haklı olduğu ve iki ihale bedeli arasında davacı şirket aleyhine bedel farkı olmasa bile birinci ilahe nedeniyle yapmak zorunda kaldığı giderlerini başka bir anlatımla olumsuz zararının isteyebileceği kuşkusuzdur.
Öte yandan mahkemece alınan 3.4.1995 tarihli ek bilirkişi raporunda davacının ile satışın bozulması nedeniyle uğradığı zarardan davalının sorumlu olduğu miktar olarak 54.720.120 TL. belirtilmiş olup davalı vekili 2.5.1995 ve 17.5.19985 tarihli dilekçelerinde söz konusu raporu kabul ederek bu rapora göre karar verilmesini istemiştir.
Hal böyle olunca mahkemece 3.4.1995 tarihli bilirkişi ek raporunda saptanan davacı zarar 54.720.120 TL. yönünden davanın kabulü gerekirken yazılı olduğu şekilde reddine isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 04.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy