(2004 S. K. m. 72) (1086 S. K. m. 238, 239)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar; davalıdan aldıkları biçer döver parçasının bedeli karşılığında 30.000.000.-TL tutarında vadesi yazılı olmayan bono verdiklerini ve söz konusu bonoya karşılık Ziraat Bankası aracılığıyla 15.000.000.- ve 12.000.000.- TL tutarındaki havalelerle ödemeler yapmış olmalarına karşın, davalının bonoya dayalı olarak icra takibine geçtiğini belirtip, takip konusu bonodan dolayı üçmilyon dışında borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmişlerdir.
Davalı vekili, senede karşı ileri sürülen iddiaların senetle kanıtlanması gerektiğini, yapıldığı belirtilen ödemelerin başka alacak borç ilişkisinden kaynaklandığını, senede karşı tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davada ileri sürülen iddianın senetle kanıtlanması gerektiğini, davacıların ibraz ettikleri dekontların yasanın öngördüğü belgelerden olmadığı gibi takip dayanağı senede ilişkin olduğu yolunda da bir ibare bulunmadığını ve teklif edilen yemini de davalı eda ettiğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı taraf, davaya konu 30.000.000.- TL tutarındaki senet karşılığında, banka havalesiyle davalı alacaklıya 4.8.1995 tarihli 15.000.000.- TL. ve 31.8.1995 tarihinde ise 12.000.000.- TL gönderildiğini ve bu ödemelerden sonra davalıya üçmilyon borç kalmış olmasına rağmen, davalının bu ödemeleri dikkate almadan senette yazılı tutar üzerinden takibe geçtiğini ileri sürmüştür. Davalı taraf savunmasında banka havalesiyle yapılan ödemeleri kabul etmekle beraber bonoya bağlı alacak dışında bir başka alacağı için havalelerin gönderilmiş olduğunu belirtmiş, eda ettiği yeminde ise davacıdan 57.000.000.- TL alacağı olduğunu bunun 27.000.000.- TL'sini nakden tahsil ederek bakiye 30.000.000.-TL'nın davaya konu bonoya bağlandığını belirtmiştir. Oysa bononun 15.5.1995 tanzim tarihini içerdiği, ödemelerin ise 1995 yılının 8. ayında yapıldığı görülmektedir. Davacı tarafın, davalı ile aralarında davaya konu bononun düzenlenmesini gerektiren bir başka ilişki bulunmadığını belirtmiş olduğu da gözetilip, davalının banka havaleleriyle yapılan ödemeleri bonoya bağlı mevcut borç dışında bir başka alacağına mahsuben gönderildiğini kanıtlaması gerekir. Diğer bir deyişle söz konusu savunmayla kanıt yükü davalıya geçmiştir. Bu yön gözetilmeden kanıt yükünün tayininde hataya düşülerek ve yaptırılan icapsız yemine dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 27.4.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy