(6762 S. K. m. 84, 85) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Davacı yanın Yargıtay bozma kararı üzerine yetkili İcra Müdürlüğünde yaptığı takibe karşı da davalı borçlu şirketin 16.2.1998 tarihli dilekçe ile itiraz etmesi üzerine davacının 23.3.1998 tarihinde İİK.nun 67/1 maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içerisinde itirazın iptali davasını açmış bulunmasına göre, davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Hükme dayanak yapılan 10.11.1998 havale tarihli bilirkişi raporunda taraflara ait ticari defterlerin kapanış tasdiklerinin olmadığı ve taraflar arasında cari hesap sözleşmesi de bulunmadığı belirtildikten sonra davacı defter ve hesap ekstrelerine göre davacı alacağının 31.12.1995 tarihi itibarıyla 152.296.367 TL, davalı ticari defterlerine göre ise 31.1.1995 tarihinde davalının 117.015.006 TL borçlu gözüktüğü, davalının davacıya gönderdiği mektupta da borç bakiyesinin 16.12.1995 tarihi ile bu miktar olduğunu bildirdiği, taraf defterleri arasındaki 35.281.361 TL farkın nereden geldiğinin bulunamadığı bildirilmiştir.
Bu durumda TTK.nun 84.85 ve müteakip maddeleri gereğince ticari defterlerin sahibi lehine delil sayılmasının bunların kanuna uygun biçimde tutulmuş olmasına ve hasım tarafın aynı şekilde kanuna uygun tutulan ve birbirini teyid eden defterlerine aykırı kayıtlar içermemesine bağlı olduğu gözetilmelidir. Somut olayımızda tarafların defterlerindeki kayıtların birbirini teyid etmediği kapanış tasdiklerinin de olmadığından sahipleri lehine delil olarak kabul edilemeyeceği açıktır. Ancak kanuna uygun olmayan kayıtları içeren defterlerin diğer taraf lehine delil sayılması mümkün bulunmamasına göre, davalı defterlerinde gözüken 117.015.006 TL üzerinden hüküm tesisi gerekirken, davacı defterlerindeki miktar olan 157.296.367 TL üzerinden davanın kabulünde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nci bentte gösterilen nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine (2) nci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı şirket yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 12.04.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy