(818 S. K. m. 104)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davacıların 8.3.1995 tarihinde hazine bonosu alması için aldıklarını hazine bonolarının vadesinin 7.6.1995 tarihinde tamamlanacağı ve 14.790.000.000-TL'ye ulaşacağı makbuzda belirtildiği ancak, söz konusu miktarın 7.6.1995 tarihinde değil 28.9.1995 tarihinde ödendiğini, ihtirazi kayıtla alınan bu paradan 4.040.402.584-TL zararları olduğunu iddia ederek bu zararın 14.11.1995 tarihli ihtarname keşide gününden itibaren en yüksek banka faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı tarihinde almış olduğu kararla İMKB' daki faaliyetlerini süresiz olarak durdurduğunu ve 27.6.1995 tarihte İMKB.daki yetki belgelerinin iptal edildiğini yürütmeyi durdurma kararı almalarına rağmen ....bank A.Ş. nezdindeki ve SPK kararı ile bloke edilmiş, nakit ve hisse senetlerinin virmanlanması için SPK' ya başvurdukları 16.8.1995 tarihinde virman yapılmasının kabul edildiğini ve 19.9.1995 tarihinde davacıların alacağının ....bank tarafından serbest bırakıldığını ve davacıların hesabına gönderildiğini bu nedenle geç ödemenin davalının değil SPK kararının neden olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve ek bilirkişi raporuna göre davalı şirketin faaliyetinin SPK tarafından durdurulmasına davalı şirketin kayıt ve belgelerini SPK tarafından inceleme yapılacak hale getirilmemesi mevzuata aykırı işlemlerini düzeltmemesi ve mali durumunu güçlendirmemesi şeklindeki kendi hatalı tutum ve faaliyetlerinden kaynaklandığı bundan dolayı geç ödeme nedeniyle davacıların zararının 3.127.459.506-TL olduğu anlaşıldığından davanın kısmen kabulüyle 3.127.459.506-TL.nin davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine dair verilen hükmü taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece geç ödenen süre için faiz talebinin kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına, BK.nun 104/son maddesi uyarınca geçmiş günler faizinin tediyesinde temerrüt sebebiyle faiz yürütülmeyeceğine ve SPK tarafından davalı şirketin faaliyetlerinin durdurulmasının, davacılara karşı sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sonuç: Usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıların fazla ödediği peşin harcın istek halinde iadesine 02.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy