(2004 S. K. m. 67) (818 S. K. m. 104)
Dava: Taraflar arasındaki birleştirilen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalılar vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı banka KFW işletme kredi sözleşmesi ve orta ölçekli Sanayi Kredi Sözleşmelerinin hesap katı ihtarnamelerinde % 200, KOBİ ihracat kredi sözleşmesinin hesap katında da % 250 oranında temerrüt faizi istemiş olup, bu oranlara göre davacı banka alacağının hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalılar vekilinin temyizine gelince;
Talep edilen alacağın likid (hesaplanabilir) bulunması nedeniyle İİK. nun 67/2.maddesi gereğince icra inkar tazminatına hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3- İpoteklerin ve ticari işletme rehninin belli limitle sınırlı olduğu gözetilerek ipotekli takipte ancak ipotek limiti kadar; ticari işletme rehninin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte de ancak rehin limiti kadar talepte bulunulabileceği gözetilmeden, takipten sonra da faiz uygulamak suretiyle limitleri aşacak şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, ticari işletme rehninin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipteki alacağın kısmen temerrüt faizini de içerdiği dikkate alınmadan bu alacağa takip tarihinden sonra faiz yürütülmesi BK. nun 104/son maddesine aykırılık teşkil ettiğinden isabetli değildir. Öte yandan temerrüt faizine % 350 oranında hükmedilmesi de kabul şekli itibari ile doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy