(743 S. K. m. 13, 16, 264) (6762 S. K. m. 582)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: TTK-582. maddesi hükmüne göre akit ile borçlanmaya ehil olan kimse poliçe, çek ve bono ile borçlanmaya da ehildir. Türk Ticaret Kanunun ayrılmaz bir cüzü olan Türk Medeni Kanununun 13. maddesine göre yaşının küçüklüğü sebebiyle yahut akıl hastalığı veya akıl zayıflığı veya sarhoşluk ve bunlara benzer sebeplerden biriyle makul surette hareket iktidarından mahrum olmayan her şahıs mümeyyizdir. Aynı Kanunun 16. maddesine göre ise mümeyyiz küçükler kanuni mümessillerinin izni veya icazetleri altında bizzat kendi tasarruflarıyla borçlanmaya ehildirler.
Somut olay da, bononun tanzim tarihinde davacı K. henüz 18 yaşını ikmal etmediğinden, mümeyyiz küçük durumundadır. Velayet hakkı ise, babası hayatta olmadığı için TMK-264/1'e göre annesi U.'a ait olup adı geçenin aynı bono üzerinde borçlu olarak imzası vardır. Yani TMK-16. maddesinde aranan kanuni mümessilin rızası şartı gerçekleşmiştir.
Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan, bononun tanzim tarihinde davacının yaş küçüklüğü nedeniyle borçlandırıcı tasarrufta bulunamıyacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermesinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 18.3.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy