(2004 S. K. m. 43)
Dava: Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi alacağından dolayı ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlattığı takip sonucunda alacağın rehin açığı belgesine bağlandığını, bu belgeye dayanarak haciz yoluyla başlatılan takibin iflas yoluna çevrildiğini, ödeme emrine davalıların itiraz etmediğini ileri sürerek davalıların iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davaya cevap vermemiş ve duruşmaya da katılmamışlardır.
Mahkemece davalıların depo emrine rağmen ödeme yapmadığı gerekçesiyle iflasına karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı banka 9.3.1995 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçmiş, ipotekli taşınmazın bedelinin takip konusu alacağı karşılamaması üzerine 10.6.1996 tarihli rehin açığı belgesi verilmiştir. Aynı takip dosyasından alacaklı banka takibi 10.4.1997 tarihinde iflas yoluna çevirmiş, iflas ödeme emrinin itirazsız kesinleştiğini ileri sürerek iflas davası açmıştır.
İİK. nun 43. maddesinde yalnız iflasa tabi tutulan şahıslar aleyhinde iflas veya haciz yollarından birine müracaat eden alacaklıya bir defaya mahsus olmak üzere o yolu bırakıp diğerine yeni baştan müracaat imkanı verilmiş ise de rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan icra takibinden rücu ile haciz veya iflas yollarından birine dayanarak takip yapabileceğine dair bir hüküm bulunmadığından davacı banka ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibi iflas yoluna çeviremez. Bu durumda iflas davasına dayanak teşkil edecek geçerli bir takip bulunmadığından iflas davasının reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulünde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 29.06.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy