(2004 S. K. m. 72) (6762 S. K. m. 592)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıya ait işyerini, işletme hakkı ve içindeki malzemeler ile birlikte satın aldıklarını ve teminat olarak açık bono verdiklerini, satış bedelinin ödenerek borcun sona ermesine rağmen açık bononun iade edilmeyerek doldurulup icra takibine konulduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı savunmasında, işyerinin 3.977.225.403.TL bedel ile satılıp devir olunduğunu ödemenin mahsubundan sonra bakiye 2.477.225.403.TL alacaklı olduklarını bononun bu alacağı karşılamak üzere verildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının boş olarak aldığı bonoyu anlaşmaya uygun doldurduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
TTK. nun 592. maddesine göre açığa imzalanmış boş bono düzenlenmesi mümkün olup, anlaşma hilafına doldurulduğunun keşideci tarafından kanıtlaması gerekir.
Öte yandan davalı satışın 3.977.225.407.TL üzerinden yapılarak fatura düzenlendiğini beyan etmiş ve bu faturaya itiraz edilmediği, ticari deftere kayıt edildiği 11.5.1999 tarihli celsedeki davalı beyanından anlaşılmaktadır. Satış bedelinden 1.500.000.000.TL ödenmiş olduğu dikkate alındığında dava konusu 1.250.000.000.TL bononun bakiye alacağa mahsuben verildiğinin kabulü ile davanın reddi gerekirken, mahkemece ispat külfetinin tayininde hataya düşülerek yazılı gerekçeyle davanın kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy