(3095 S. K. m. 2) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki birleştirilen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının yönetimindeki kamyonla müvekkiline ait cihazlara zarar verdiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 396.479.016.-TL.nın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili birleştirilen 1999/387 Esas sayılı dava dosyasında, işletme zararları 57.960.000.-TL.nın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davacılar vekili birleştirilen 1999/470 Esas sayılı ek davalarında bakiye zararları 84.564.984.-TL.nın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece ilk ve 1999/387 Esas sayılı birleşen davanın kısmen kabulü ile hükmolunan miktarlara olay tarihinden itibaren % 67 reeskont faizi yürütülmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin ve 1999/470 Esas sayılı birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Zararın davacı idarenin ticari işletmesi ile ilgili bulunduğu gözetilerek talep doğrultusunda olay tarihinden 1.1.2000 tarihine kadar reeskont faizine, bu tarihten sonra 3095 Sayılı Yasanın değişik 4489 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kısa vadeli avans faizi oranında faize hükmolunması gerekirken % 67 oranında reeskont faizine karar verilmesi bozmayı gerektirirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK. nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1 sayılı bendinin üçüncü satırında yer alan itibaren işleyecek % 67 reeskont faizi ile, 2 sayılı bendin dördüncü satırında yer alan itibaren işleyecek % 67 faizi ile sözcüklerinin karardan çıkarılarak yerlerine 1.1.2000 tarihine kadar % 80 reeskont faizi, bu tarihten sonra kısa vadeli avans faizi ile sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.10.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy