(2004 S. K. m. 156, 158)
Dava: Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan 533.333 DM alacağı bulunduğunu, iflas yoluyla takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek davalıların itirazlarının kaldırılarak iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar cevabında, davacının takip konusu meblağ kadar alacağı bulunduğunu, ancak ödeme güçleri olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Y... Bankası A.Ş. vekili, davalıların iflasını gerektiren bir durum bulunmadığını, davacının iflas yoluna başvurmasının yararına olmadığını, iflas talebinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davacı alacağının bonoya dayandığı, alacağın gerçek olduğunun banka dekontları ile kanıtlandığı, davalıların depo emri tebliğine rağmen ödeme yapmadığı gerekçesiyle davalıların iflasına karar verilmiş, hüküm müdahil Y... Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı 20.1.1998 tanzim tarihli 15.1.1999 vadeli 500.000 DM bedelli bonoya dayanarak davalılar aleyhine iflas yoluyla takip başlatmıştır. Açılan iflas davasında Y... Bankası A.Ş. vekili borcun muvazaalı olduğunu ileri sürerek iflas davasının reddini istemiştir. Davacının alacağının dayanağı olarak gösterdiği dekontların 1990-1992 yıllarına ait takip ve dava konusu bonoyla ilgisi kanıtlanamamıştır. Bonodan başka, alacağı doğrulayan delil ibraz edilmediğinden bononun gerçek bir borcu yansıtmadığının kabulü gerekir. Mahkemece bu yön gözetilerek iflas davasının reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulünde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.3.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy