(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılardan O. ve Y. H. A. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. A. M. ve davalılardan Y. H. A. ve O. A. (asil) ile vek. Av. M. E. gelmiş diğer davalı şirket adına kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin otel sahibi olduğunu ve oteli işletmeye açabilmesi için krediye ihtiyaç duyduğunu ve arkadaşı O. A.'ın sahibi ve müdürü olduğu G. Ltd. Şti'nin ihracaat belgesi olduğundan daha uygun koşullarda kredi alma olanağı bulunduğundan müvekkili ile O. A. arasında 17.12.1997 tarihli sözleşmenin imzalandığını, buna göre davalı şirketin bankadan alacağı kredinin teminatını teşkil etmek üzere müvekkilinin maliki bulunduğu taşınmazın ipotek edildiğini, bankadan alınan kredilerin müvekkiline verildiği ve müvekkilinin de aldığı para karşılığı faizleri de hesaplanarak bonolar verdiğini, borcun kısmen ödenmesine rağmen davalıların müvekkili hakkında haksız takiplere başladığını belirterek Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 2000/560 sayılı 2000/560 dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 1999/38 sayılı dosyası yönünden faiz oranın %67 olduğuna belirlenmesini 1.111.277.941. TL faiz borcu olmadığının tespitini, Köyceğiz İcra Müdürlüğünün 2000/461 sayılı dosyası yönünden %67 oranında faiz talep edilmesi gerekirken %70 oranında faiz talep edildiğini fazla talep edilen 14.030.780.504.TL borçlu olmadıklarının tespitini, ödenen paraların borçtan tenzilini ve %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili Y. H. A.'ın şirket ortağı olmadığını ve bankaya olan kredi borcunun H. A. tarafından ödendiğini bankanın alacağını H. A.'a temlik ettiğini, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibin bu nedenle yapıldığını faiz oranlarına itiraz edilmeden kesinleştiğini bu nedenle bu iddialarında doğru olmadığını davacının 234.000 DM karşılığı yaptığı 66.192.897.000.TL'lık ödemelerin icra takiplerine başlandıktan sonra yapıldığını ödemelere bir itirazları olmadığını icra takipleri devam ederken davacı ile müvekkillerinden O. A. arasında 12.10.2000 tarihli sözleşmenin imzalandığını ve borcun 800.000 DM olarak dondurulduğunu ve yeni bir ödeme planı yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 1999/38 sayılı takip dosyasının dava açıldıktan sonra işlemden kaldırıldığından karar verilmesine yer olmadığına 7.503.906.800.TL tazminatın davalı O. A.'dan alınarak davacıya verilmesine Köyceğiz icra müdürlüğünün 2000/560 sayılı dosyası yönünden asıl alacak miktarının 24.276.608.473.TL faiz borcunun 78.094.592.372.TL olduğunun tespitine bu miktar üzerindeki miktarla borçlu olmadığının tespitine 11.434.637.010.TL tazminatın davalı O. A.'dan alınarak davacıya verilmesine Köyceğiz İcra Müdürlüğünün 2000/560 sayılı dosyasındaki ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibin dayanaksız kaldığından iptaline 40.000.000.000.TL tazminatın davalı Y. H. A.'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davacı vekili, 19.9.2002 tarihli dilekçesi ile müvekkili aleyhine hükmedilen icra inkar tazminatı yönünden hükmün düzeltilerek onanması istemiş ise de, temyiz harcı yatırılmadığı gibi dilekçenin temyiz defterine kayıt edilmediği de anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2- Davacı talebinde; Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 1999/38 sayılı dosyası ve Köyceğiz İcra Müdürlüğünün 2000/461 sayılı icra dosyalarında talep edilen faiz oranın %67 olarak belirlenmesi ve iki dosyada toplam 15.142.058.445.TL faiz ile borçlu olmadığının tespitini, ödenen 234.000 DM karşılığı 66.192.897.000.TL'nin öncelikle 1999/38 sayılı icra dosyasından mahsubu ve ödemeler oranında borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davacının tüm ödemelerinin icra takiplerinden sonra yapıldığı dikkate alınmadan anılan icra dosyaları yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması ve davalı O. A. aleyhine %40 tazminata hükmedilmesi isabetli görülmemiştir
3- Davacının bir diğer talebi de H. A. tarafından Köyceğiz İcra Müdürlüğünün 2000/560 sayılı dosyasında yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe ilişkindir. Davalı H. A.'ın bankaya olan kredi borcunu ödediği ve bankanın 14.7.2000 tarihli temlikname ile alacak hakkını davalı H. A.'a temlik ettiği gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.
4- Ayrıca icra takipleri devam ederken tarafların bir araya gelip 12.10.2000 tarihli sözleşmeyi ve 17.10.2000 tarihli protokolü düzenledikleri anlaşılmaktadır. Anılan sözleşme ve protokol hükümleri dikkate alınmadan ve karar yerinde bu husus tartışılmadan hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) (3) (4) nolu bentte sayılan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 250.000.000.TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.07.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy