(3226 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasındaki malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. S. Aydın gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, 9.6.1998 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesine konu bir adet torna tezgahına ilişkin kira bedelinin ödenmediği ve bu konuda çekilen ihtarnameye ve verilen 60 günlük süreye rağmen borcun ifa edilmediği iddiasıyla açılan finansal kiralamaya konu torna tezgahının davacıya iadesi isteminden ibarettir.
Davalı vekili, davacının keşide ettiği ihtarname üzerine ihtarnamede belirtilen süre içerisinde talep edilen kira bedelini fazlası ile ödediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının 60 günlük süre içinde yaptığı ödemeler düşüldükten sonra dahi davalının ödenmeyen 1.071.472.622.TL kira borcu bulunduğu finansal kiralama sözleşmesinin 17 ve Finansal Kiralama Kanununun 23 ve 25.maddeleri gereğince davacının sözleşmeyi feshetme ve malın iadesini isteme yetkisinin doğduğu gerekçesiyle finansal kiralamaya konu torna tezgahının davalıdan alınarak davacıya iadesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının davalıya gönderdiği 19.3.1999 tarihli ihtarname davalıya 24.3.1999 tarihinde tebliğ edilmiş, anılan ihtarnamede 8.2.1999 ve 8.3.1999 tarihinde ödenmesi gereken kira borcu ve işlemiş 230.674.552.TL temerrüt faizi olmak üzere toplam 1.779.590.607.TL'nin 60 gün içinde ödenmesi, aksi takdirde sözleşmenin feshedileceği belirtilmiştir.
Yaptırılan bilirkişi incelemesi ve dosyaya ibraz edilen ödeme belgelerinden de anlaşılacağı üzere davalının ihtarnamede belirtilen 1.779.590.607.TL'lik borcunun 26.3.1999 tarihinde 3.000 Dolar karşılığı 1.096.737.000.TL, 7.5.1999 da 1.600 Dolar karşılığı 620.331.220.TL ve 10.5.1999 tarihinde de 700 Dolar karşılığı 271.866.000.TL olmak üzere toplam 1.988.934.200.TL olarak ödediği anlaşılmaktadır.
Davacı ise, davalının ihtarnamede belirtilen süre zarfında ödeme yapmadığı iddiası ile malın iadesini istemiştir.
Somut olayda davalının ihtarnamede belirtilen süre içinde talep edilen kira bedelini fazlası ile ödediği anlaşıldığından, davacının bu nedene dayalı fesih iradesinin haklı olduğu söylenemez.
Davacı, Finansal Kiralama Kanununun 23/2. maddesinde belirtilen Taraflardan birinin sözleşmeye aykırı harekette bulunduğu hallerde, bu aykırılık nedeniyle diğer tarafın sözleşmeyi devam ettirmesinin beklenemeyeceği durumlarda sözleşme feshedilebilir şeklinde bir iddiayı da davacı ileri sürmemiş olduğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetli değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 97.500.000.TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy