(2004 S. K. m. 67) (6762 S. K. m. 25)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı sebeplerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belirli günde davacı vek. Av. Hakan Ünal ile davalı vek. Av. Ahmet Aksu'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, davalıya orman ürünleri satarak teslim edildiğini, ancak davalının ödeme yapmadığını, 4.300.000.000.-TL. asıl alacak 382.222.222.-TL. işlemiş faiz 12.900.000.-TL. komisyon olmak üzere toplam 4.695.122.222.-TL.nın tahsili amacıyla yapılan icra takibine davalının kısmi olarak itiraz ettiğini belirterek haksız itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının 18.2.2000 günlü irsaliye ile gönderdiği suntalam ve yonga levhaların ayıplı olduğunu ve bu malların davalıya iade edildiğini iade faturasında belirtilen 1.513.687.500.-TL.nın cari hesap borcundan düşülmesi gerektiğini, borcun 1.760.633.179.-TL.lık kısmının varılan anlaşma gereği iskonto olarak düşüldüğünde 538.736.133.-TL. borçları kaldığını bunu da icra takibinde kabul ettiklerini, davacının işlemiş faiz talebinin de reddi gerektiğini belirterek davanın reddini %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacının 4.300.946.812.-TL. alacağından, davalının itirazsız olarak kabul ettiği 538.736.133.-TL. ile davalının iade ettiği hasarlı orman ürünü bedeli 460.800.000.-TL.nın mahsubu sonucu, davacının davalıdan 3.300.463.867.-TL. alacaklı olduğu iskonto uygulamasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline, takibin 3.300.463.867.TL. üzerinden ve icra takip gününden itibaren %80'i geçmemek üzere artan ve eksilen oranlarda reeskont faizi yürütülmesine, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davacının işlemiş faiz isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici nedenlere ve özellikle davalının taraflar arasında iskonto uygulaması yapılacağı yönündeki savunmasını usulüne uygun delillerle kanıtlayamamış bulunmasına, İİK. nun 67/2. maddesi gereği hükmolunan meblağın %40'ı oranında tazminata hükmedilebilecek olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı, davacının 18.2.2000 günlü fatura ile gönderdiği ürünlerin ayıplı olduğunu ve 1.513.687.500.-TL.lık ürünün iade faturası ile davacıya gönderildiğini savunmuş, davacı da davalının gönderdiği ayıplı malların iadesini kabul etmiştir. Her ne kadar davalı tarafından TTK. nun 25/3. maddesi gereği süresinde ayıp ihbarında bulunulmamış ise de, ayıplı malların davacı tarafından iade alınması ayıbın kabul edildiği sonucunu doğuracağının gözden kaçırılarak yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda 1 no.lu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 no.lu bentte açıklanan sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 250.000.000.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istem halinde iadesine 31.01.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy