(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki birleştirilen menfi tesbit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Y. Cici vekili ile O. Özmen tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkilleri aleyhine davalı Y. Cici tarafından icra takibi yapıldığını, takibe konu 24.000 USD tutarlı bononun borçlusu sadece H. İlaç San. ve A.Ş. olduğu halde sonradan borçlu bölümüne ve imzaların yanına davacıların isim ve adresleri yazılmak suretiyle borçlu kılınmaya çalışıldığını, cironun da lehtara ait olmadığını, benzer şekilde de şirket tarafından düzenlenen bonoların ödenerek iade edildiğini belirterek davacıların davalılara borçlu olmadığının tesbiti ile icra dosyasına ödenen 18.445 USD'nın faiziyle birlikte davalı Y. Cici'den tahsiline karar verilmesini istemiş, davacılar birleşen davada da benzer iddiaları tekrar ederek davalı O. Özmen'den aynı miktarın istirdadını istemiştir.
Davalı Y. Cici vekili, müvekkilinin O. Özmen'den alacaklı olduğunu, alacağı karşılığında takip konusu bononun verildiğini, borçluların imzaları inkar etmediklerini ve imzalarının aval niteliğinde olduğunu müvekkilinin iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı Y. Koyutürk davacıların borcuna karşılık bononun alındığını, imzaların ikrar edildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Birleştirilen davanın davalısı O. Özmen davanın Antalya Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılması gerektiğini, kendisinin Y. Koyutürk'ten alacağının bulunduğunu, bononun kendisine kendisinin de senedi diğer davalı Y. Cici'ye ciro ettiğini, davacılar ile lehtar arasındaki defilerin kendisine ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan her türlü delil doğrultusunda davacı yanın şirket yetkilileri olarak açığa ve pul üzerine imza attıkları ve dava konusu bonodan şahsen sorumluluklarının doğmadığı hukuki yapısı ile davanın kabulü ile davacıların 24.000 USD'lık bonodan dolayı asıl davada ve birleşen davada davalılara şahsen borçlu olmadıklarının tesbitine, İİK. nun 72/6. maddesi uyarınca davalı Y. Cici'ye ödenen 8.500.000.000.-TL. nın 1.1.2000'den itibaren faiziyle birlikte alınarak davacılara verilmesine,
Birleşen davada O. Özmen'den istenen paranın istirdadı istemi yerinde görülmediğinden reddine,
Davalı Y. Cici'nin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılamadığından tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Y. Cici ve O. Özmen tarafından temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle senet lehtarına müsnet suçun nevine göre davacıların şikayetten vazgeçmelerinin hukuki amme davasının düşmesini gerektirmediğinden olaya TCK. nun 111. maddesinin uygulama olanağı bulunmamasına, İİK. nun 72/son maddesi hükmünce icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinin menfi tesbit davasını görmeye yetkili mahkeme olmasına göre, davalı Y. Cici vekili ile O. Özmen'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 01.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy