(2004 S. K. m. 72)
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı sebeplerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacılar vekili, müvekkillerinin aynı kamyonu işlettiklerinden bahisle davalının mazot bedeli tahsili için ayrı ayrı takibe giriştiğini davalıya borçlu olmadıklarını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitiyle %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davalının alacağını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüyle, davacılar aleyhine girişilen Konya Ereğli İcra Müdürlüğünün 2001/2092-2094 s. takip dosyaları sebebiyle davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine ve davalının kötü niyetle takibe geçtiği anlaşıldığından % 40 tazminatın davalıdan tahsiliyle davacılara verilmesine dair verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Menfi tespit davasında alacağı ispat külfeti kural olarak davalı alacaklıya aittir. Davacılar vekili delil listesinde davanın konusu olan 2001/2092 Esas s. dosyasında takip konusu 300.000.000.TL alacağı davalının oğlu E. Güngör'e ödediğini ileri sürmüştür. Davacının bu ödeme def'i karşısında anılan miktar alacak yönünden ispat külfetinin yer değiştirerek davacı yana düştüğünün kabulü gerekir. Mahkemece, bu yönden ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülmesi doğru olmadığı gibi davalı vekilinin delil listesinde davacıların Vergi Dairesine sattığı malın faturasını vermediğinden şikayette bulunduğunu belirterek bu yönün araştırılmasını istediği durumda gerekli araştırma yapılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi de doğru değildir. Ayrıca tarafların yemin deliline de dayandıkları gözetilerek yemin teklif hakkının hatırlatılmamış olması da bozma nedenidir.
Yukarda açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istem halinde iadesine 30.01.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy