(818 S. K. m. 100)
Dava: Davacı vekili, müvekkilinin davalı U. Menkul Değerler A. Ş.'nin Eskişehir Acentesi olan davalı K. A.'nın sahibi bulunduğu U. Menkul Değerler A. Ş. Eskişehir acenteliğinde yatırım amacı ile Nisan 1998'de yatırım hesabı açıp, hisse senedi alımları için tahsilat makbuzları karşılığında para yatırdığını, davalıların usulsüz işlemlerinden dolayı davacının zarara uğradığını iddia ederek 18.000.000.000 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline talep ve dava etmiştir.
Davalı U. Menkul A. Ş. vekili cevabında, müvekkili ile davacı arasında menkul değerlerin alım satımına aracılık yapılmasına dair herhangi bir sözleşme bulunmadığını, davacının müvekkili şirket aracılığı ile hiçbir zaman hisse senedi alıp satmadığını, bu nedenle müvekkilinden herhangi bir hak ve alacağı olmadığını, diğer davalıların sermaye piyasası faaliyeti niteliğinde olmayan yasaya aykırı, suç teşkil eden eylemlerinden müvekkilinin sorumlu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Kazım Ayar vekili cevabında, davanın reddini savunmuştur.
Karar: Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre acentenin gayri resmi olarak yapmış olduğu işlemlerden davalı aracı kurumun sorumlu tutulmasının mümkün görülmediği ancak davacının ibraz ettiği makbuzlardan 1.016.000.000 TL'yi davalı L.U.'ya verdiği gerekçesiyle U. Menkul Değerler A. Ş. hakkındaki davanın reddine, 1.016.000.000 TL'nin davalılar K. A. ve L. U.'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacağa dava tarihinden itibaren değişen oranda reeskont faizinin uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davalı U. Menkul Değerler A. Ş. aracı kuruluş olup, Eskişehir acentesi olarak Kazım Ayar'la çalıştığı ve dava konusu işlemlerin acente çalışanı L. U. tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. SPK'nın Seri V No: 18 Sayılı Tebliğinin 25. maddesinde acente aracılığıyla yapılan işlemlerle ilgili olarak müşteriyle kurulan ilişkilerden doğan hukuki sorumluluğunun aracı kuruluşa ait olduğu öngörülmüştür. BK'nın 100. maddesine göre bir borç ilişkisi içinde bir edimin ifası veya bir hakkın kullanılmasını yardımcı kişiye bırakmış olan kimse, bu yardımcı kişinin işi gördüğü sırada sebep olduğu zararlardan sorumludur. Müşterilerle işlem yapan L. U. aracı kurumun acentesinin çalışanı olup bu kişinin yapmış olduğu işlemler nedeniyle müşterinin uğradığı zarardan aracı kurum sorumludur. Mahkemece bu yön gözetilerek 1.016.000.000 TL'den davalı aracı kurumun da sorumlu tutulması gerekirken, yazılı gerekçeyle reddinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy