(1086 S. K. m. 533)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. N. Kutlu ile davalı vek. Av. F. Ertuğrul'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin aracılığı ile dava dışı T. için ev inşa ve yapım işini üstlendiğini, taraflar arasındaki 12.5.2000 tarihli sözleşme uyarınca davalının net satış fiyatı üzerinden %3 komisyon ödemeyi taahhüt ettiğini, davalının 4 adet faturadan 2'sinin bedelini ödemediğini ileri sürerek 7042.74 Doların fiili Ödeme günündeki TL karşılığının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevabında, müvekkilinin dava dışı T. A.Ş.'den 836.730.836.897. TL tahsil ettiğini, bu bedelin %3'ünü davacıya ödediğini, davacının talebinin sözleşmeye aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Hakem Heyetince davalının dava dışı T. A.Ş'den 1 Milyon Doları aşkın sipariş aldığı, davacıya yapılan ödemeler gözetildiğinde dava konusu komisyon alacağının talepte davacının haklı olduğu gerekçesiyle 7042, 74 Doların aynen veya faizli Ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsiline oyçokluğu ile karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
HUMK.nun 533. maddesinde hakem kararlarının bu maddede sayılan nedenlerden dolayı temyiz edilebileceği belirtilmiş, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 28.1.1994 günlü ve 1993/4 Esas, 1994/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla tarafların tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlemeleri öngörülmüşse ve fakat hakemler bu kurallara aykırı karar vermişse temyiz sebebi oluşturacağı kabul edilmiştir.
Taraflar arasında uyuşmazlığın maddi kurallarına göre çözümlenmesi konusunda bir sözleşme bulunmadığından ve davalı tarafça ileri sürüleri temyiz sebepleri HUMK.nun 533.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uymadığından temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 250.000.000.TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, aşağıdaki yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6.11.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy