(4721 S. K. m. 632) (2004 S. K. m. 67) (818 S. K. m. 104)
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen REDDİNE yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılardan M. Üstünkaya mirasçıları vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar
Davacı vekili, davalılardan B.İnşaat A.Ş'nin müvekkili bankadan kredi aldığını, diğer davalıların kredi sözleşmesinden doğan borca kefil olduğunu, kredi borcunun vadesinde ödenmemesi üzerine hesabın 25.5.1995 tarihinde katedilerek takibe geçildiğini, davalıların takibe itiraz ederek durdurduğunu, itirazların haksız ve dayanaksız olduğunu ileri sürerek davalıların itirazının iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevabında menfi tespit davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, Demir Halkbank'da bulunan davacı banka hesabına yapılan havale ile borcun ödendiğini, Demir Halkbank'ın havale edilen parayı ödemeyerek kendi alacağına mahsup etmesinde müvekkillerinin sorumluluğu bulunmadığını, belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre havale yoluyla ödemenin usulüne uygun olmadığı, davalıların sorumluluğunun devam ettiği gerekçesiyle davalıların itirazının iptali ile takibin 27.268.296.213.-TL. üzerinden devamına, alacağın %40'ı 10.907.318.485.-TL. tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, karar davalı M. Üstünkaya mirasçılar ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-3.11.2001 tarihli bilirkişi raporunda hesabın katı ve takip tarihi itibariyle bankanın sözleşme uyarınca %500 akdi faiz %750 temerrüt faizi isteyebileceği, ancak bu oranın hakkaniyete uygun olmadığı, bankanın %375 temerrüt faizi isteyebileceği belirtilmiştir. Mahkemece bu oran gözetilerek davacı banka alacağı ile ilgili hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
2- M. Üstünkaya mirasçılarının temyizine gelince;
davalılardan M. Üstünkaya 3.6.2000 tarihinde vefat etmiş, mirasçıları resmi tasfiye talep etmişlerdir.
Resmi tasfiye halinde mirasçılar terekenin borçlarından sorumlu değildir. Mirası kayıtsız şartsız kabul edildiğine ilişkin delil sunulmadığına göre bu davalılar yönünden davanın REDDİNE karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmüm davacı yararına 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy