(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılardan A. Kaya vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. Ö. Sönmez ile davalılar vek. Av. S. Yılmaz'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete kira akdinden doğan borcunu bono ile ödemiş olmasına rağmen, davalı şirketin İstanbul 8. Asliye Ticaret 2003/1395 Esas dosyasından ihtiyati haciz kararı alarak infaz için işletmeye geldiğini, işletmenin faal olması ve müşterilerin rahatsız olmaması için ihtiyati haciz baskısı altında 30.6.2002 tarihli 120.700.000.000. TL. çeki davalının müvekkiline vermek zorunda kaldıklarını, çekin davalı şirketin vekili olan A. Kaya'nın borca itiraz ederek arkasını yazdırdığını iddia ederek 30.6.2002 tarihli çek ile borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı K. B. Turizm Ltd. Şti. savunmasında, çekte taraf olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Davalı A. Kaya savunmasında, çekin İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2003/3199 sayılı dosyası ile alınan ihtiyati haciz sırasında alınmadığını ve bu sözleşme ile ilgisi bulunmadığını, şahsi alacağı olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflar arasındaki tüm hukuki ilişki birlikte değerlendirildiğinde dava konusu çekin ihtiyati haciz sırasında baskı altında verildiği, davalı A. Kaya'nın alacaklı olduğuna dair dosyaya belge sunamadığı gerekçesiyle A. kaya yönünden davanın kabulüne, çekte taraf olmayan davalı L. Turizm Ltd. Şti. yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm A. Kaya vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Çek bir ödeme vasıtası olup, bir borcun tasfiyesine yönelik olarak verilir.
Davacı yan iddiasında, hamili A. Kaya'ya olan çekin, alacaklı L. Turizm Ltd. Şti. tarafından İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinden alınan ihtiyati haciz kararının infazı sırasında verildiğini ileri sürmüştür.
27.6.2003 tarihli ihtiyati haczin infazı zaptında ödemenin davaya konu çekle yapıldığına dair bir şerh veya kayıt bulunmamaktadır.
Bu durumda mahkemece ispat külfetinin davacı tarafta olduğu gözetilerek kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı A. Kaya yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 400. YTL. duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy