(2004 S. K. m. 72) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacılar vekili, ekmek fırını işleten müvekkillerinin davalı şirketten un aldığını ve bu ticari ilişkinin 10.3.2000 tarihinde sona erdiğini, davalının gönderdiği hesap ekstresinde 2.553.300.000.-TL. borç olduğunun bildirildiğini ve bu miktarın 6.10.1999-10.3.2000 tarihleri arası toplam 2.900.000.000.-TL. olarak ödendiğini borç kalmadığını ticari ilişkinin devam ettiği sırada verilen teminat senedinin tahsili için takibe geçildiğini, senet tarihinde ticari ilişkileri kalmadığı gibi Şükrü Dizge'nin borçlu olarak gösterildiğini oysa imzanın Hasan Dizge'ye ait olduğunu iddia ederek borçları bulunmadığının tespitiyle %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, iddiaların doğru olmadığını davacıların davaya konu bonodan daha fazla borçlu olduklarını belirterek davanın reddiyle %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre taraflar arasında 1998-1999 yılları arasında ticari ilişki olduğu, 5.10.1999 tarihli hesap ekstresinde borç bakiyesinin 2.553.300.000.-TL. olarak davacılara bildirildiği, dava konusu senedin ise 3.10.2002 tarihinde düzenlendiği, malen alınmış olarak yazılan bu senedin ticaretle uğraşan şirketin muhasebe kayıtlarında olması gerektiği, bilirkişinin buna ilişkin herhangi bir kayıt ve belgenin varlığından söz etmediği gerekçesiyle dava konusu 3.10.2002 vade tarihli 1.000.000.000.-TL. bedelli senetten dolayı davacıların borçlu olmadıklarının tespitine %40 tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesine karşı davalı vekili 26.12.2003 tarihli dilekçesiyle savunmasını destekler nitelikte itirazda bulunmuştur. Bu itirazlar karşılanmadığından rapor denetime elverişli bir biçime ulaşmamıştır. Bilirkişiden anılan doğrultuda ek rapor alınarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken olayın duraksamaya yer verecek biçimde askıda bırakılmış olması yanlıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy