(3095 S. K. m. 4/A)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. D. Coşkun ile davalı vek. Av. B. Kireçci'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalının maliki bulunduğu fabrikanın 7.5.2000 tarihli sözleşme ile davacıya satıldığı ve teslim edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Davacı vekili fabrikada çalışmayı ve düzenli üretimi engelleyecek esaslı gizli ayıplar bulunduğunu sözleşmeye göre bu ayıpların davalı tarafından giderilmesi gerektiği hidrojen gazı basma sisteminde bulunan iki kompresörün ekonomik ömrünü doldurmuş olup kullanılmaz durumda olduğu, trafo binasında çatlaklar bulunduğu su kuyularının mikrobiyolojik kirlenme nedeni ile kullanılamadığı elektrolizlerinde arızalı olduğu bu ayıpların giderilmesi için 625.000 Dolar'a ihtiyaç duyulduğunu ancak sözleşme ile davalının sorumluluğu 500.000 Dolar ile sınırlandırıldığından 500.000 Doların davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, fabrikanın 1999 yılı Ağustos ayından beri çalışmadığını davacının 6 ay süren incelemeden sonra fabrikayı satın aldığını ve sözleşmenin 4/6 maddesinde tesislerin ve mal varlıklarının kullanılmış olup yeni olmadığının da belirtildiğini esaslı gizli ayıp bulunmadığını davacının görerek ve bilerek aldığını beyanla davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller sözleşme içeriği ve bilirkişi raporlarına göre kompresör dışındaki ayıpların deneme üretimi ve statik inceleme ile ortaya çıkabileceğini, su kuyularında yapılacak mikrobiyolojik incelemeyle durumunun anlaşılabileceği bunlarda esaslı gizli ayıp bulunmadığı yalnızca kompresördeki ayıbın esaslı gizli ayıp olduğu ve kompresörün dava tarihindeki değerinin 7.209 Dolar olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüyle kısmen reddine, 7.209 Doların dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4-A maddesi gereğince faiz yürütülerek davalıdan tahsiline fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle taraflar arasındaki sözleşme hükümleri de gözetilerek alınan teknik bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine ve hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 400.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 07.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy