(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. E. Aykut gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava dilekçesinde davalı bankanın 22.7.1996 ve 24.11.1997 keşide tarihli 10.000.000.000.TL'lık iki bonoya istinaden müvekkili hakkında icra takibi yaptığını, takibe konu senetlerin Yavuzlar Kol. Şti. Y. Yavuz ve ortakları unvanlı borçlu şirkete kullandırılacak teminat mektupları kredisi için verildiğini, ancak 19.7.1996 ve 24.11.1997 tarihli kredi sözleşmelerinin 18.11.1999 tarihli sözleşme ile yenilendiğini, yenileme ile önceki borcu ve kefaletin sona erdiğini belirterek bonolarla borçlu olmadığının tespitini ve tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, dava konusu senetlerin davacının da kefili bulunduğu kredi sözleşmelerinden doğacak borca karşılık verildiğini, kredi borcunun halen ödenmediğini, kredi sözleşmeleri nedeniyle verilen teminat mektuplarının tazmin edildiğini, kredi borçlusu şirket ile 18.11.1999 tarihinde yapılan kredi sözleşmesinde daha önceki borçları sona erdirmediği gibi yenileme anlamını da taşımadığını bu nedenle davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacının kredi sözleşmelerini imzaladıktan sonra Yavuzlar Kolektif Şirketi ortaklığından ayrıldığını, bu nedenle davacının davalı bankaya borçlu bulunmadığının tespitine davalı bankanın takibinde kötüniyetli olmadığından davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı banka ile dava dışı Yavuzlar Kol. Şti. Y. Yavuz ve ortakları arasında 19.7.1996 tarihli ve 24.11.1997 tarihli 10.000.000.000.TL'lık kredi sözleşmeleri imzalandığı, davacının bu sözleşmelerin kefili olduğu, ayrıca kredi borçlusu şirketin keşidecisi, davacının kefili bulunduğu dava konusu bonoların bankaya verildiği, bu kredi sözleşmelerine istinaden bankanın T. Gübre Sanayi A.Ş. Genel Müdürlüğü lehine teminat mektupları verdiği ve teminat mektuplarının, lehtarın tazmin talebi üzerine 24.5.2000 tarihinde tazmin edildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda borçlu kolektif şirket dışında başka birinin borcu için teminat mektuplarının tazmin edildiğinden söz edilemeyeceği gibi 18.11.1999 tarihli kredi sözleşmesi ile davacının kefaletinin sona erdiğinden de söz edilemez.
Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak yeterli incelemeyi içermeyen ve teminat mektuplarının lehtarı olmayan S. Gübre Sanayi A.Ş.'nin yazılarına itibar edilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetli görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 400,00.YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy