(818 S. K. m. 97, 106)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, taraflar arasıda 8.12.1997 tarihinde Distribütörlük sözleşmesi imzaladıklarını, davalının sözleşmeye aykırı davranarak aynı bölgede başka firmaya da mal vermeye başladığını bu nedenle müvekkilinin 2.977.724.370. TL. zararı olduğunu ayrıca davalıya teminat olarak verilen 2.000.000.000. TL. bedelli teminat mektubunun 1.926.695.429. TL. lık kısmının nakde çevrildiğini, oysa davalıya 660.944.621. TL. borçları olduğunu iddia ederek 2.977.724.370. TL. kar kaybı zararın 29.5.1998 tarihinden haksız olarak paraya çevrilen teminat mektubu bedeli 1.265.750.808. TL. nın 8.7.1998 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını başka bir firmaya mal verilmediğini, davacının sözleşmeyi kendi isteğiyle sona erdirdiğini bu nedenle tazminat talep edilemeyeceğini, temerrütlerinin söz konusu olmadığını ve alacaklı oldukları miktar kadar teminat mektubunu paraya çevirdiklerini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davalı tarafından davacıya 15.1.1998 tarihi ile 29.4.1998 tarihleri arası dönemde mal teslimi yapıldığı ve bu tarihten sonra mal teslim edilmeyerek dava dışı Burda firmasına mal teslim edildiği, böylelikle davalının sözleşmeye aykırı davrandığı ve davacının sözleşmeyi haklı olarak feshettiği, fesih ihbarnamesi ile iade faturasının davalıya tebliğ edilmesine rağmen yasal sürede itiraz edildiğinin belgelenemediği anlaşıldığından davacının ıslah talebi de göz önüne alınarak davalıdan 267.763.550. TL. teminat mektubunun nakde çevrilmesi nedeniyle alacaklı olduğu, ürün vermediği dönem için 1.050.000.000. TL. kar kaybı olduğu ayrıca iade faturası bedeli 231.697.698. TL. ile davalının 750.490.000. TL. araç kaplama parası olarak teminat mektubu bedelinden mahsup ettiği bedelin de iadesi gerektiği ve bu miktarlara dava tarihine kadar % 80 reeskont faizi uygulanması gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüyle 4.622.679.841. TL. tazminatın 2.999.951.248. TL. asıl alacağa dava tarihiden 30.12.1999 tarihine kadar % 80 reeskont daha sonra % 70 ve değişen oranda avans faizi ile davalıdan tahsiline fazla istemin reddine dair verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 11.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy