(2004 S. K. m. 72) (3095 S. K. m. 2/2) (6183 S. K. m. 51)
Dava: Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ve karşı davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. A. R. M. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Asıl dava borçlu olunmadığının tespiti istemine, birleşen dava ise alacak istemine ilişkindir.
Davacı Y. Ç. G. Ltd Şti. vekili, davalı elamanlarının sayaçtaki mühürün darphanede üretilen ölçü ayar izinden olmadığı gerekçesi ile 17.03.2004 tarihinde kaçak elektrik tutanağı tuttuğunu, oysa müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını, sayacın bir arızasının da olmadığını belirterek davalı tarafından talep edilen miktar ile borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı B. Elektrik Dağıtım A. Ş. Vekili davanın reddini istemiş, birleşen davada ise 17.03.2004 tarihinde düzenlenen 278 no'lu kaçak elektrik görgü tespit tutanağı ile kaçak elektrik kullanıldığı tespit edildiğinden tahakkuk ettirilen miktarın ödenmesinin istendiğini, ancak ödenmediğini bu nedenle 128.629.060.000 TL kaçak elektrik bedeli 27.719.202.926 TL gecikme zammı ve 4.989.456.526 TL KDV olmak üzere toplam 161.337.718.636 TL'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacı birleşen davalının kullandığı sayacın mühür izlerinin darphanede üretilen ölçü ayar izinden olmadığını ve tüketimin 25.05.2001 tarihinden sonra hızla düştüğü gözönüne alındığında davacının 145.380.926.977 TL borcunun olduğunu, asıl alacak tutarının 128.223.022.923 TL olduğunu, buna göre davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacının davalıya 406.036.253 TL borçlu olmadığının tespitine, fazla istemin reddine, birleşen davanın alacağa 06.10.2004 tarihinden itibaren 6183 sayılı Yasanın değişik 51. maddesinde öngörülen gecikme faizinin uygulanmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı birleşen davanın davacısı vekilinin tüm, davacı birleşen davanın davalısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı birleşen davanın davalısı vekilinin hükmedilen faize ilişkin temyizine gelince; gecikme zammı temerrüt tarihine kadar istenebilir. Temerrüt tarihinden sonrası için temerrüt faizine hükmedilebilir. Taraflarca sözleşmeyle kararlaştırılmamış ise temerrüt faizi 3095 sayılı Yasaya göre belirlenmelidir.
Taraflar tacir olup dava tarihinden itibaren asıl alacak miktarına 3095 sayılı Yasanın 4489 sayılı Yasayla değişik 2/2. maddesi uyarınca temerrüt faizi uygulanması gerekirken 6183 sayılı Yasanın 51. maddesinde öngörülen gecikme zammı uygulanacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açılanan nedenlerle davalı birleşen davanın davacısı vekilinin tüm, davacı birleşen davanın davalısı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle hükmün birleşen davanın davalısı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan birleşen davanın davalısı yararına takdir edilen 450.000 YTL duruşma vekalet ücretinin birleşen davanın davacısından alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde geri verilmesine 23.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy