(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki birleştirilen istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket yetkilisi ve Cihangir Güvener vek. Av. Mehmet Şirin Erdoğan ile davalı vek. Av. Türker Yalçınduran'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının da içinde bulunduğu Şişe Cam Grubuna bağlı şirketler ile 1995-1999 yılları arasında ticari ilişkide bulunduklarını, davalı şirketten satın alacakları mallara karşılık, davalının İş Bankası Rıhtım Şubesindeki 2915016 nolu hesabına para yatırdıklarını taraflar arasında talep etmelerine rağmen bir hesap mutabakatı yapılmadığını, hesaplarında yaptıkları kontrolde davalıya ödenen para kadar mal almadıklarının anlaşıldığını iddia ederek fazlaya dair haklarının saklı kalarak 10.000 USD'nın, birleşen davası ile de 200.000 USD'nın daha tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı savunmasında, davacı ile arasında bir alım satım akdi bulunmadığını, müvekkili şirketin dava dışı Paşabahçe A.Ş.tarafından kurulan bir dış ticaret şirketi olduğunu, davacının dava dışı Paşabahçe A.Ş.den satın aldığı malları yurt dışına ihracına aracılık yaptığını, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı şirketin davacı tarafından dava dışı Paşabahçe A.Ş.den satın aldığı malları yurt dışına ihraç edilmesinde aracılık ettiği bu nedenle davalıya husumet yöneltilemeyeceği, ayrıca yapılan ödemenin 1.543.703.44 USD yurt dışına ihraç edilen mal tutarının ise 1.736.442.76 USD olduğu, bu nedenle davacının fazla bir ödemesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı tarafın dava dilekçesindeki beyanı, dosyaya ibraz olunan 8.11.2000 tarihli yapılan sipariş formları, 1.2.1995 tarihli Paşabahçe A.Ş. tarafından yazılan yazı içeriğine göre alım satım sözleşmesinin davacı şirket ile dava dışı Paşabahçe A.Ş. arasında akdedildiği anlaşılmaktadır.
Bu ilişkide davacı yanca dava dışı Paşabahçe A.Ş.ne verilen siparişlerin, sipariş belgelerinde belirtilen yurt dışındaki alıcılara ihraç işlemlerine Paşabahçe A.Ş.nin dış ticaret şirketi olarak davalı şirket aracılık etmiştir.
Hal böyle olunca davalı şirketin alım satım akdinin tarafı olmadığı gözetilerek davalı şirket hakkındaki davanın husumet yönünden reddi ile yetinilerek buna göre harç ve vekalet ücretine hükmolunması gerekirken, davanın esasının da incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması ve fazla harç ve vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 400.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 31.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy