(4721 S. K. m. 2) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kâğıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. S.G. ile davalılar vek. Av. S.K.U. ve Av. A.C.'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı K. A.Ş.'ne diğer davalıların kefaleti ile teminat kredisi kullandırıldığını, teminat mektuplarının devre komisyon ücretlerinin ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek alacağın tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalıların takibe itiraz ettiklerini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar savunmalarında, bankaca düzenlenen teminat mektuplarının komisyon ücretinin % 1 oranında olmasına rağmen bankanın tek yanlı olarak bu oranı % 2,5'e çıkarttığını, işlemin M.K.'nun 2. maddesine aykırı olduğunu, bu nedenle haksız yere arttırılan miktarı ödemediklerini beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinde davacı bankanın faiz oranı ve komisyon ücretlerini tek yanlı artırmasına ilişkin yetkisi bulunduğu ve bu yetkiyi kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık 13.12.2000 tarihinde düzenlenen teminat mektubuna hangi oranda komisyon uygulanacağı ve yapılan komisyon oranındaki artışın yasal olup olmadığı noktasındadır.
13.12.2000 tarihli teminat mektubu davalı şirketin aynı tarihte bankaya yaptığı müracaat üzerine düzenlenmiş olup, bu müracaatta davalı teminat mektubu için % 1 oranında komisyon ödemeyi taahhüt etmiş ve düzenlenen genel kredi sözleşmesinde diğer davalılar ile teminat mektubunun düzenlendiği tarihten 22.01.2002 tarihine kadar bankaca komisyon oranlarında hiçbir artış yapılmadan % 1 oranındaki komisyon ücreti düzenli olarak tahsil edilmiştir.
Davacı banka 22.01.1002 tarihinde davalı şirkete çektiği fax ile ekonomik gelişmeleri gerekçe göstererek komisyon oranını % 2,5'e çıkartmış, bu talep davalı yanca çekilen fax ile kabul edilmemiş ve komisyon ücretleri % 1 oranı üzerinden ödenmeye devam olunmuştur.
Bilirkişilerce yapılan incelemede, her ne kadar davacı bankaya teminat mektubu komisyon oranının tek yanlı artırılması için kredi sözleşmesinde yetki verilmiş ise de, komisyon oranının artırıldığı tarihte bir ekonomik kriz yaşanmadığı ve komisyonların düzenli olarak ödendiği dikkate alındığında yapılan artışın hakkın suiistimali niteliğinde olduğu bildirilmiştir.
Bu durumda mahkemece, herhangi bir ekonomik kriz yaşanmayan 22.1.2002 tarihinde, ekonomik gelişmeler gerekçe gösterilerek teminat oranlarında yapılan artışın, bankaya sözleşme ile tek yanlı olarak tanınan yetkinin M.K.'nun 2. maddesine aykırı kullanıldığının kabulü ile davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir edilen 450,00-YTL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy