(818 S. K. m. 249) (6762 S. K. m. 20) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili müvekkilinin akaryakıt ve gaz istasyonu olarak yapılıp işletilmek amacıyla davalıdan boş alanı kiraladığını, 9 ay süresince toplam 9.500.000.000 TL kira bedeli ödediğini, ancak kiralanan parsellerde Yenimahalle Belediyesi'nin de hissedar olduğunu ve amaçlanan tesislerin buraya yapılmasının mevcut imar durumu itibariyle mümkün olmadığını öğrendiklerini, bu nedenle akdi feshettiklerini, ödenmiş olan 9.500.000.000 TL'nin tahsili için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazı taraflar arasındaki kira sözleşmesine uygun olarak davacıya tahsis ettiğini, gerekli ruhsatın alınmasının davacının sorumluluğunda olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuş ve %40 tazminat talebinde bulunmuştur.
Mahkemece, davalının sözleşmeden doğan edimini yerine getirmediği, mevcut imar ve hisse durumuna göre akit tarihi itibariyle ifasının imkansız olduğu, dolayısıyla sözleşmenin batıl bulunduğu, temerrüdün kısmen ihtarla gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 9.500.000.000.TL asıl alacak 599.555.555.TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 10.099.555.555.TL lik kısım yönünden davalının itirazının iptaliyle asıl alacağa takip tarihinden itibaren %42'yi aşmayacak şekilde reeskont faizi yürütülmek suretiyle takibin devamına, hükmedilen miktarın %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazın akaryakıt ve gaz istasyonu ile müştemilatının tesis ve işletilmesi amacıyla kiralandığı taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 3.maddesinden anlaşılmaktadır. BK. nun 249.maddesi uyarınca kiralayan, kiralananı akitten maksut olan kullanmağa salih bir halde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti zarfında bu halde bulundurmak ile mükelleftir. Dava konusu taşınmazın mevcut imar durumu itibariyle akaryakıt ve gaz istasyonu kurulmasına elverişli olmadığı dosyadaki Belediye İmar Müdürlüğünün cevabi yazısından anlaşılmaktadır. Bu durumda taşınmazın kiralanma amacı gözetildiğinde davacı kiracıyı sözleşmeyi sürdürmeye zorlamak doğru görülemez. Başka bir ifade ile davacı sözleşmeyi feshetmekte haklıdır. Ne var ki tacir olan ve TTK. nun 20. maddesi uyarınca basiretli davranmak zorunda bulunan davacının basit bir inceleme ile dava konusu taşınmazın imar durumunu baştan bilebilecek konumda olduğu ve taşınmazı tahliye tarihine kadar tasarrufunda bulundurmasından dolayı kira bedelinden sorumlu olduğu gözetilmeden somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy