(2004 S. K. m. 67) (6183 S. K. m. 51) (Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği m. 28)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmasız, davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Mustafa Güleç ve Av. Mustafa Yavuz ile davalı vek. Av. Sevda Ünsal Bağ'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkilince üretilen elektrik enerjisinin, holding bünyesindeki şirketlere satıldığını, davalının kendilerinden iletim ve hat kullanma bedeli adı altında tahsilat yaptığını bu tahsilatın mükerrer olduğunu, davalının haksız uygulamayı kabul etmesine rağmen haksız tahsilatı iade etmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı savunmasında uygulanan yönetmelik ve sözleşmelere uygun olup 01.01.2005 tarihinden sonra davacıdan iletim bedeli talep edilmediğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davalının 01.04.2003 ile 01.01.2005 tarihleri arasında 21 adet fatura ile davacıdan 642.493.30 YTL mükerrer tahsilat yaptığı gerekçesiyle benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalının mükerrer tahsilat yaptığının 27.06.2005 tarihli yazıdan anlaşılmasına ve temerrüt dikkate alınarak işlemiş faize hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre tarafların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, bir diğerinden alınarak, yekdiğerine ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 01.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
NOT: KONUNUN ÖNEMİ NEDENİYLE YEREL MAHKEME İLAMINI AŞAĞIDA YAYIMLIYORUZ.
T.C.
BURSA
ASLİYE 2.TİCARET MAHKEMESİ
ESAS: 2005-285
KARAR: 2008/58
TARİH: 18.02.2008
Davacı vekilinin 09.08.2005 kayıt tarihli dilekçesi ile davalı aleyhine açmış olduğu İTİRAZIN İPTALİ davasının mahkememizde yapılan açık yargılaması sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVA: Davacı vekili duruşmada tekrarladığı dava dilekçesi ile; müvekkili şirketin Bursa Organize Sanayi Bölgesinde doğalgaz hammaddesi ile elektrik enerjisi üretmekte olup 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununa, EPDK ikincil mevzuatlarına ve kurul kararlarına uygun olarak grup ortaklarının elektrik enerji ihtiyaçlarını karşıladığını, Bursa Çimento A.Ş.'nin de müvekkili şirketin ortaklarından olup iletim tesisine 154/36/6.3 kv trafo merkezinden davalı kuruma ait enerji nakil hatlarını kullanmadan mülkiyeti, işletmesi ve bakımı kendine ait müstakil enerji nakil hattı ile elektrik enerjisi almakta olup iletim sistemi sahibi olan TEİAŞ'ın tesisini kullandığı için sadece iletim sistem kullanıcısı olduğunu, bu sebeple müvekkili şirketin sisteme bağlantısı anlamında dağıtım şirketi ile yani davalı kurum ile hiçbir ilgisinin bulunmadığından ne dağıtım sistem kullanım bedeli ne de Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi ve EPDK 272 sayılı Kurul Kararının 1.maddesi kapsamında davalı tarafından yansıtılması gereken bir iletim sistem kullanım bedeli söz konusu olmadığını, bu durumda EPDK'nın 103, 304 sayılı kurul kararlarında ön görülen tarifeler üzerinden sadece iletim sistem kullanım bedeli ödemesi gerektiğini, davalı kurumun bir müşteri veya grup ortağının dağıtım sistemine bağlı olması halinde dağıtım sistem kullanım bedeli yanı sıra Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 28. maddesi ve 272 sayılı kurul kararının 1.maddesi gereğince 2003 yılı sonuna kadar beher kwh başına 3.030.TL, 2004 yılı başından itibaren de 4.040. TL iletim sistem kullanım bedeli almakta olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin 3-A/1 maddesinde de faiz oranının amme alacaklarına uygulanan faiz oranı olacağının kabul edildiğini, müvekkili şirketin grup ortağı Bursa Çimento A.Ş.'nin iletim sistem kullanıcısı olarak TEİAŞ sistemine bağlı olduğunun çok açık olmasına rağmen ve buna göre takip konusu alacağın oluştuğu dönemde yürürlükte olan 103, 304 sayılı kurul kararlarında ön görülen tarifeler üzerinden sadece iletim sistem kullanım bedeli ödenmesi gerekirken Haziran-Temmuz-Ağustos-Eylül ayları için 3.200 kwh/TL üzerinden dağıtım sistem bedeli olarak toplam 163.148.325.504. TL tahakkuk ettirildiğini, bunun üzerine TEDAŞ Genel Müdürlüğüne müracaat edilerek yanlışlığın düzeltilmesinin talep edildiği ve TEDAŞ Genel Müdürlüğünce yanlışlığın düzeltilerek Bursa Çimento A.Ş.'nin iletim sistem kullanıcısı olduğunu dolayısıyla TEİAŞ'a ait sistemi kullandığını kabul ettiğini, ancak bu süreçte hem davalı tarafından haksız bir şekilde dağıtım sistem kullanım bedeline ilişkin fatura düzenlendiği gibi hem de Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi ve 272 sayılı kurul kararının 1.maddesi gereğince davalı tarafından yansıtma suretiyle hem de TEİAŞ tarafından doğrudan iletim sistem kullanım bedeli faturası tahakkuk ettirildiğini, Kasım ayına ait 2 fatura dikkate alındığında 2 fatura tutarı arasında müvekkili şirket aleyhine haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bir şekilde 28.933.442.569. TL fark oluştuğunun görüldüğünü, davalı kurumun haksız ve yersiz bir şekilde aldığı dağıtım sistem kullanım bedelini iade ettiğini, ancak haksız ve sebepsiz bir şekilde aldığı iletim sistem kullanım bedellerinin iadesini yapmadığını, bunun üzerine müvekkili şirket tarafından haksız ve yersiz bir şekilde fazla tahsil edilen iletim sistem kullanım bedellerini faizi ile birlikte iadesini talep ettiğini, fakat davalı kurumun hakim durumunu kötüye kullanarak iade işlemini müvekkili şirketin yasal haklarından vazgeçmesi şartına bağladığını, davalı kurumun müvekkili şirketten haksız ve sebepsiz bir şekilde fazla alınan 2003 yılı Nisan-Aralık döneminde 3.030. TL, 2004 yılında da 4.040. TL kwh üzerinden iletim sistem kullanım bedeli olarak 544.485.922.571.TL asıl alacak, 98.007.466.063.TL KDV olmak üzere toplam 642.493.388.634.TL fazla bedel tahsil ettiğini, bu çerçevede oluşan alacağın faizler ve KDV ile icra dosyasına ödenmesi halinde cezaevi harcı ilave edilerek Bursa 9.İcra Müdürlüğünün 2005/7793 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi yapıldığını, fakat davalı tarafın haksız ve yersiz olarak alacağı sürüncemede bırakmak için takibin tamamına itirazda bulunduğunu, bu nedenle takibin durduğunu belirterek davalının itirazının iptaline ve %40'dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili duruşmada tekrarladığı cevap dilekçesi ile; dava konusu iletim kullanım bedellerinin Bursa Çimento Fabrikasının tükettiği enerjiden doğan bir bedel olup ödemeyi yapan firmanın da Bursa Çimento Fabrikası A.Ş. olması sebebiyle davacının böyle bir dava açma yetkisinin bulunmadığını, davacının grup ortağı olarak enerji nakil yapmakta olduğu Bursa Çimento A.Ş. Fabrikasının Kestel trafo merkezinde müstakil olarak 6,3 kv fiderle beslendiğini, Bursa Çimento A.Ş. Fabrikasının BİS Enerji A.Ş.'nin ortağı olması nedeni ile müvekkili ile BİS Enerji arasında imzalanan 27.01.2004 tarihli protokolde Bursa Çimento A.Ş. Fabrikasının tükettiği enerjiden iletim kullanım bedeli alınacağının açıkça belirtildiğini, Bursa Çimento A.Ş. Fabrikasına yapılan enerji nakli için BİS Enerji A.Ş.'ye 6,3 kv fider tüketimi ile ilgili Elektrik Piyasasında İletim ve Dağıtım Sistemlerine Bağlantı ve Sistem Kullanımı Hakkında Tebliğ gereği 01.04.2003 tarihinden 01.01.2005 tarihine kadar müvekkili kurum tarafından iletim kullanım bedeli faturası düzenlendiğini, 01.01.2005 tarihinden itibaren ise Bursa Çimento Fabrikası A.Ş.'ye yapılan enerji nakli için BİS Enerji A.Ş.'ye iletim bedeli tahakkuku yapılmadığını, davacının icra takibinde tarife farkından kaynaklandığını iddia ettiği meblağı müvekkili kurumdan talep ettiğini, müvekkili kurumun ise EPDK'nın 323 Sayılı kararı gereği işlem yaptığını, icra takibine yapılan itirazın da bu gerekçe ile yapıldığını, itirazın hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddine ve takibinde haksız ve kötü niyetli olan alacaklının %40'dan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
DAVANIN NİTELİĞİ, DELİLLER VE GEREKÇE: Dava, davacı şirketin ortaklarından olan Bursa Çimento A.Ş. Fabrikasının tükettiği enerjiden haksız olarak alındığı iddia olunan iletim kullanım bedelinin tahsili amacıyla yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın İİK.'nun 67.maddesi uyarınca iptali ve inkar tazminatı istemine ilişkindir.
Dosya kapsamındaki tüm belge ve bilgilerin birlikte değerlendirilmesinde; davacı-alacaklı şirket ile davalı-borçlu kurum arasında dağıtım sistem kullanım anlaşması yapıldığı, bu anlaşma uyarınca TEDAŞ Bursa Elektrik Dağıtım Müessesesinin dağıtım şirketi, BİS Enerji Elektrik Üretimi Otoprodüktör Grubu A.Ş.'nin ise tedarikçi olduğu ve davacı şirketin Bursa Organize Sanayi Bölgesinde doğal gaz hammaddesi ile elektrik enerjisi üretip 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, EPDK İkincil Mevzuatlarına ve kurul kararlarına uygun olarak grup ortaklarının elektrik enerjisi ihtiyaçlarını karşıladığı, davalı kurum tarafından 01.04.2003 tarihinden itibaren davacı şirketten iletim sistemi kullanım bedeli, iletim sistemi işletim bedeli ve iletim ek ücretini tahsil etmeye başladığı ve 01.04.2003-01.01.2005 tarihleri arasındaki dönem için düzenlenen toplam 21 adet faturaya istinaden iletim sistemi kullanım bedeli, iletim sistem işletim bedeli ve iletim ek ücretinin tahsil edildiği, davacı şirket tarafından grup ortağı olan Bursa Çimento A.Ş.'nin iletim sistem kullanıcısı olarak TEİAŞ sistemine bağlı olduğu buna rağmen 103 ve 304 sayılı kurul kararlarında ön görülen tarifeler üzerinden sadece iletim sistem kullanım bedeli ödemesi gerekirken bu süreçte hem davalı kurum tarafından haksız bir şekilde dağıtım sistem kullanım bedeline ilişkin fatura düzenlendiği gibi hem de Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 28. maddesi ve 272 sayılı kurul kararının 1. maddesi gereğince davalı tarafından yansıtma suretiyle hem de TEİAŞ tarafından doğrudan iletim sistem kullanım bedeli faturası tahakkuk ettirildiği, talep olunan fazladan alınan iletim sistem kullanım bedelinin iadesinin yapılmaması üzerine davacı-alacaklı şirket tarafından davalı-borçlu kurum aleyhine Bursa 9. İcra Müdürlüğünün 2005/7793 esas sayılı dosyasında 01.04.2003-01.01.2005 tarihleri arasındaki toplam 21 aylık dönem için davalı kurum tarafından düzenlenen ve bedeli tahsil edilen iletim sistemi kullanım bedeli, iletim sistemi işletim bedeli ve iletim ek ücreti toplamı olan 642.493,39, YTL fazla ve mükerrer ödenen iletim bedeli ile KDV olmak üzere asıl alacak, 436.669,41. YTL asıl alacağın işlemiş faizi ve faizin KDV'si, 21.583,25, YTL cezaevi harcı olmak üzere toplam 1.100.746,05. YTL alacağın aylık %3 kamu alacağı gecikme faizi, icra vekalet ücreti ve icra masrafları ile birlikte tahsili amacıyla 7 örnek no'lu ilamsız icra takibi yapıldığı, ödeme emrinin tebliği üzerine davalı-borçlu vekili tarafından yasal süresi içerisinde icra dosyasına verilen itiraz dilekçesi ile cevap dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek davalı kurumun davacı şirkete herhangi bir borcunun bulunmadığından bahisle takip konusu borca ve tüm ferilerine itiraz edildiği, bunun üzerine takibin durduğu, davacı alacaklı şirket tarafından da duran takibin devamının sağlanması amacı ile yasal süresi içersinde işbu itirazın iptali davasının açıldığı anlaşılmaktadır.
Tarafların göstermiş oldukları tüm deliller toplandıktan ve tanık beyanları tespit edildikten sonra dosya Elektrik Mühendisi Zekai ÖZOKUTANOĞLU, mali müşavir Ali Ekber KARTUM ve Av. Hakan ÖDEMİŞ'ten oluşturulan bilirkişi kurulana tevdii edilmiş ve bu bilirkişilerden 04.10.2006 tarihli rapor aldırılarak dosya arasına konulmuştur. Davalı kurum tarafından bu rapora itiraz edilmesi üzerine dosya bir kez daha rapor düzenlenmesi açısından talimat yoluyla Ankara Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiş ve ODTÜ'de görevli Prof. Dr. Osman Sevaioğlu, Prof. Dr. Mirzadan Hızal ve Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesinde görevli Prof. Dr. Kudret Güven'den oluşturulan bilirkişi kurulundan 16.11.2007 tarihli rapor aldırılarak dosyaya konulmuştur.
Aldırılan her iki bilirkişi kurulu raporunun birbirini doğruladığı ve böylelikle raporların oluşa ve dosya kapsamına uygun oluşu nedeni ile mahkememizce tatminkar görülerek itibar edilmesi gerektiği kanaatine varıldığından hükme esas alınmıştır.
Buna göre de; davacı şirkete ait ticari defter ve belgelerinin açılış ve kapanış tasdiklerinin yasal süresi içerisinde yapıldığı, sahibi lehine delil teşkil ettiği, davaya ve takibe konu 01.04.2003-01.01.2005 dönemine ait toplam 21 adet faturanın davacı kayıtlarında mevcut olduğu, bu faturaların düzenlendiği ve ödendiği hususunda taraflar arasında da herhangi bir ihtilafın bulunmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağının esas itibarı ile TEİAŞ ve TEDAŞ kurumlarınca iletim sistem kullanım bedeli adı altında tahsil edilen tutarların hesaplanmasında esas alınan farklı uygulamalardan kaynaklandığı, TEİAŞ tarafından TEDAŞ Bursa Elektrik Dağıtım Müessesesince düzenlenen faturalarda Kestel Trafo Merkezinden çekilen güce karşılık gelen yansıtmaya esas tahakkuk eden iletim sistem kullanım bedeli tutarı ile TEDAŞ'ın davacı şirkete düzenlediği faturalar içinde Bursa Çimento A.Ş. için tahakkuk ettirdiği iletim, sistem kullanım bedeli tutarının farklı olmasından dolayı davacı şirketin kendilerinden fazla olarak tahsil edildiğini iddia ettiği iletim sistem kullanım bedeli farkının iadesinin talep edildiği, TEİAŞ tarafından iletim sistem kullanım bedeli tahakkuku için yapılan uygulamanın EPDK kararları esas alınarak 2003 ve 2004 uygulama yıllarında TL/MW-YIL üzerinden ön görülen birim fiyatlara göre hesaplama yapılmak suretiyle iletim bölgesi bazında TEDAŞ'a fatura edilmesi şeklinde olduğu, TEDAŞ iletim sistem kullanım bedeli tahakkuk yönteminin ise EPDK'ca yayınlanan 212 sayılı kurul kararının 1.maddesi uyarınca iletim sistem kullanıcısı olan Bursa Çimento'nun TEİAŞ ile doğrudan iletim sistem kullanıcısı sıfatıyla sistem kullanım ve bağlantı anlaşması yapıncaya kadar Bursa Çimento A.Ş.'ye davacı BİS Enerji A.Ş. tarafından tedarik edilen elektrik enerjisinin iletim sistem kullanım payının TEDAŞ aracılığı ile sistem kullanım faturalarına yansıtılması suretiyle tahsilinin yapıldığı ve buna göre kullanılan her bir kwh elektrik enerjisi başına 2003 yılı için 3.030.TL, 2004 yılı için ise 4.040.TL üzerinden tahakkuk yapıldığı, daya ve takip konusu faturalara ilişkin TEDAŞ uygulamasının EPDK Kurul kararları ve iletim bölgeleri için oluşturulan sistem kullanım ve sistem işletim tarifesi metodu dışında farklı bir yansıtma tekniği ile yapıldığından taraflar arasındaki uyuşmazlığın bu tahakkuk yönteminden kaynaklandığı, davalı kurumun uygulayacağı fiyatları tahmini olarak belirlediği ancak Bursa Çimento A.Ş.'nin davalı kuruma ait enerji nakil hattını kullanmadan mülkiyeti, işletmesi ve bakımı kendisine ait olan müstakil enerji nakil hattı ile elektrik enerjisi alarak bu çerçevede iletim sistem sahibi TEİAŞ'ın hattını kullandığından sadece iletim sistem kullanıcısı olduğu hususunun çekişmesiz olduğu, dava dışı Bursa Çimento A.Ş.'nin sayacının gücünün ölçülebilir olduğu hususunun dosyadaki delil ve davalı tanık beyanlarından da anlaşıldığı, bu nedenle davalı TEDAŞ'ın tahmini olarak belirlediği tarifenin uygulanmasının doğru olmadığı, davacı BİS Enerji A.Ş. tarafından üretilen elektrik enerjisinin iletim şebekesi üzerinden Bursa Çimento A.Ş.'ye davalı TEDAŞ'ın herhangi bir dahli olmadan ulaştırıldığı, davacı şirket ile elektrik sattığı firmanın davalı TEDAŞ'ın abonesi olmadığı, bu yönüyle davacı şirket müşterilerinin harcadığı enerjinin tedarikinin TEDAŞ'ın sorumluluğunda olmadığı, dolayısıyla TEİAŞ'ın faturalarda sistem kullanım ve işletim bedeli olarak 1.bölge için TEDAŞ'a tahakkuk ettirdiği tutarı, TEDAŞ'ın da davacı şirkete aynı miktar üzerinden yansıtmasının Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28/1-3 maddesi gereğince doğru bir uygulama olacağı, nitekim dava dışı Bursa Çimento A.Ş. ile TEİAŞ arasında 2005 yılı için anlaşma imzalanmasından sonra TEİAŞ tarafından doğrudan Bursa Çimento A.Ş.'ye iletim sistem kullanım ücreti ile iletim sistem işletim ücreti için düzenlenen faturalarda davacı şirketin iddia ettiği şekilde iletim tarifelerine bağlı kalındığı, buna göre de icra takibine konulan 2003 ve 2004 yılları içerisinde muhtelif aylara ait her iki kurum tarafından düzenlenmiş aynı nitelikte 21 adet fatura tutarları arasındaki fark toplamının 642.493,39. YTL olduğu ve bu miktarın davacı şirketten fazladan tahsil edildiği, fazla tahsil edilen bu fatura bedellerinin tamamı davacı tarafından davalı kuruma ödendiğinden davalı kurumca ileri sürülen husumet itirazının yerinde olmadığı, davacı şirketin takip konusu faturalara sözleşmeye uygun olarak itirazda bulunmadığı için davalı kurumu temerrüde düşürdüğü tarihten itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 51. maddesine göre hesaplanan gecikme zammını davalı kurumdan talep edebileceği, dolayısıyla davacı şirketin kendisinden fazla iletim bedeli tahsil edildiğine ve fazladan tahsil edilen iletim bedellerinin iadesi hususunu davalı kuruma 27.05.2005 tarihinde ulaşan 25.05.2005 tarihli A-75 sayılı yazıyla talep ettiği ve davalı kurumu yazıda talep ettiği 544.485,95. YTL miktar açısından bu tarihte temerrüde düşürdüğü, bu nedenle davacı şirketin sadece temerrüde düşürülen 544.485,95. YTL miktar açısından 27.05.2005 tarihinden itibaren işlemiş faiz talep edebileceği kalan 98.007,44. YTL miktar açısından ise 21.07.2005 takip tarihinden itibaren faiz talep edebileceği, buna göre de davacı şirketin takip tarihine kadar 6183 sayılı yasanın 51. maddesi uyarınca taleple bağlı kalınarak aylık %3 üzerinden talep edebileceği faiz miktarının 29.946,73. YTL olduğu anlaşılmaktadır.
Davacı şirket icra takibinde her ne kadar cezaevi, harcı adı altında 21.583,25. YTL'nin de tahsilini talep etmiş ise de cezaevi harcının yükümlüsünün yerleşmiş Yargıtay içtihatları uyarınca alacaklı olduğundan ve bu nedenle bu harç borçluya yükletilemeyeceğinden davacı-alacaklının cezaevi harcına yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yine davacı şirketin icra takibinde talep ettiği faize ilişkin KDV'nin de yükümlüsünün borçlu olmayıp alacaklı olması nedeni ile istenmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı anlaşıldığından bu talebin de reddine karar verilmesi gerekmektedir.
Böylelikle; davacı alacaklının takip tarihi itibarı ile 01.04.2003-01.01.2005 dönemine ait toplam 21 adet fatura nedeni ile fazladan ödemiş olduğu iletim sistemi kullanım bedeline yönelik olarak 642.493,39. YTL asıl alacak, 29.946,73. YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 672.440,12. YTL miktarı talep edebileceği ve bu miktarın takip tarihi itibarı ile likit olduğu anlaşıldığından İİK. nun 67/2. maddesi uyarınca bu miktar üzerinden %40 oranında hesap olunan 268.976,05. YTL inkar tazminatından da davalı-borçlunun sorumlu olduğu anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçelerle;
1- Davacı vekilinin açtığı davanın KISMEN KABULÜ ile; davalının Bursa 9.İcra Müdürlüğü'nün 2005/7793 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın 672.440,12. YTL alacak ile bu alacaktan 642.493,39. YTL kısmına 21.07.2005 takip tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'un 51. maddesi uyarınca ve aylık % 3 oranı aşılmamak ve değişen oranlar gözetilmek koşuluyla yürütülecek gecikme faizi, icra vekalet ücreti ve icra gideri ile sınırlı olarak İPTALİNE,
Takibin bu miktarlar üzerinden DEVAMINA,
İİK.67/2 maddesine göre hesaplanan 268.976,05. YTL İcra İnkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya VERİLMESİNE,
Davacının fazla isteminin REDDİNE,
Davalının kötü niyet tazminatı isteminin koşulları oluşmadığından REDDİNE,
2- Kabul edilen 672.440,12. YTL miktar üzerinden hesap olunan 36.311,77. YTL karar ve ilam harcından peşin alınan 14.860,10. YTL harcın mahsubu ile bakiye 21.451,67.YTL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
3- Davacı tarafından yapılan 11,20.YTL başvurma harcı, 2,00. YTL vekalet harcı, 43,00, YTL davetiye gideri, 28,80. YTL müzekkere gideri ve 824,74. YTL keşif ve bilirkişi gideri olmak üzere toplam 909,74.YTL yargılama giderinin kabul ve ret oranı (672.440/1.100.746) dikkate alınarak hesap olunan 555,75. YTL'si ile davacı tarafından peşin olarak yatırılan 9.356,37. YTL harç olmak üzere toplam 9.912,12.YTL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,
4- Davalı tarafından yapılan 47,10. YTL davetiye gideri ve 2.250,00. YTL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 2.297,10. YTL yargılama giderinin kabul ve ret oranı (428.305/1.100.746) dikkate alınarak hesap olunan 893.811. YTL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiyesinin davalı üzerinde bırakılmasına,
5- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca kabul edilen 672.440,12. YTL miktar üzerinden hesap olunan 32.948,80, YTL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa VERİLMESİNE,
6- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca reddedilen 428.305,93. YTL miktar üzerinden hesap olunan 24.632,24. YTL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa VERİLMESİNE,
Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde Yargıtay yolu açık olarak taraf vekillerinin yüzlerine karşı oybirliği ile verilen karar açıkça ve usulen okunup anlatıldı.18.02.2008 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy