(2004 S. K. m. 67) (5411 S. K. m. 138, Geç. m. 13)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, Eskil İcra Daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkillerinin dava dışı H. Ü.'ye 100 YTL için kefil olduklarını, limit artışlarında müvekkillerinin onayının alınmadığını, icra takibinde 100 YTL ve buna işleyecek yasal faizi kabul ettiklerini, ancak davacının takibin tamamı üzerinden dava açtığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalıların 08.05.1998 tarihinde 100 YTL limit için sözleşmeyi kefil sıfatıyla imzaladıkları gerekçesiyle davanın 100 YTL'lik bölümü için kabulüne, 100 YTL.nin takipten itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ve icra inkar tazminatı talebinin sübut bulmadığından reddine, reddedilen miktar üzerinden davacının % 40 oranına denk gelen 1428 YTL icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, itirazın iptali davası olduğu halde alacak davası gibi hüküm kurulması doğru değildir. Öte yandan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun geçici 13. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 138. maddesi uyarınca davacı banka İİK.nda hükme bağlanan tazminatlardan muaf olduğu halde aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi de isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmü temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde reddine, 09.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy