(818 S. K. m. 41, 43)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket temsilcisi İ. Ş. S. ve vekili ile davalı vekilinin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketle Dacia marka araçları üreten Dacia Otomobil SA. Firması arasında 25.6.1999 tarihinde başlamak ve 31.12.2001 tarihinde sona ermek üzere Türkiye için genel distribütörlük sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkilinin Dacia marka otomobillerin Türkiye pazarında tanıtım, reklam ve satışını yaptığını, sözleşme süresince sürenin uzatılacağına ilişkin umut veren davalının sözleşme süresinin sona ermesinden 2 ay önce 25.10.2001 tarihli ihtarla sözleşmeyi sona erdirdiğini, davalı Dacia Otomobil SA firmasının diğer davalı Dacia Otomobilleri Ltd. Şti.ni kurarak Türkiye Genel Distribütörlüğünü bu firmaya verdiğini, rekabeti ihlal eden davalının bu davranışları ile müvekkilline zarar verdiğini, davalı firmalar arasında ekonomik bütünlük olması nedeniyle husumetin her iki firmaya da yöneltildiğini, Dacia Otomobil SA firmasının davalı şirkette % 99,57 payı bulunduğunu, sermaye yapısı ve ekonomik açıdan birbirine bağımlı şirketlerin tek bir şirket gibi işlem göreceğini, müvekkilinin müşteri tazminatı, distribütörlük sözleşmesinin Rekabet Hukukuna aykırı olması ve üretici firmanın oyalayıcı ve yanıltıcı davranışları nedeniyle bu davanın açıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000 Doların tazminine, 5000 TL. manevi tazminat talebinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.3.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile 3.936.551.97 Doların tahsilini istemiş, dava devam ederken davalı Dacia Otomobil SA ile ilgili talep tefrik edilmiştir.
Davalı vekili cevabında, taraflar arasındaki sözleşmenin sözleşme hükümlerine uygun olarak sona erdirildiğini, davacının portföy tazminatı talebinin yasal dayanağı bulunmadığını, Rekabet Kurulu'nun 29.1.2004 tarihli kararında rekabet ihlali bulunmadığının belirtildiğini, davacının pazarlamasının yeterli olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre AB Komisyonunun 1475/95 sayılı Tüzüğü ve 1998/3 sayılı Rekabet Kurulu Muafiyet Tebliğine göre tek satıcılık sözleşmelerinin en az beş yıl süreli olacağı ve en az 6 aylık feshi ihbar süresinin öngörüleceği, davalının bu sürelere uymadan yaptığı fesih nedeniyle davacıya verdiği zarardan sorumlu olduğu, davalının sözleşmeyi feshinin haklı bir nedene dayanmadığı, fesih nedeniyle davacının 7.873.100.94 Dolar zarara uğradığı gerekçesiyle davacının talebi de gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacının dayandığı sözleşme davacı şirketle tefrik edilen dosyanın davalısı Dacia Otomobil SA. Firması arasında imzalanmıştır. Davalı Dacia Otomobilleri Ltd. Şti. ile davacı arasında bir sözleşme ilişkisi bulunmadığına göre sözleşmeden kaynaklanan tazminat talebinde davalı Limited Şirketin pasif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Mahkemece bu yön gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 625.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 22.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy