(4077 S. K. m. 13) (Garanti Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmelik m. 6, 14)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ile davalı K. Otom. Şti. vekillerince duruşmasız, diğer davalı O. Paz. AŞ. ince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Ramazan Kaya ile davalılardan O. vek. Av. Serdar Gümüş gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacının davalılardan O. Paz. AŞ.'nin imal veya ithal ettiği çekiciyi diğer davalıdan 10.03.2004 tarihinde satın aldığı ve çekicinin nakliyat işinde kullanılmak üzere davacı tarafından kiraya verildiği konularında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Dava azami tamir süresinin aşılması sonucu ayıplı hale gelen çekicinin aynı model 0 km yenisi ile değiştirilmesi, tamirde iken kullanılmayan döneme ilişkin uğranılan gelir kaybının ve çekicinin Kuveyt'ten Hatay'a getirilme masraflarının tahsili istemine ilişkindir.
Davalılar vekilleri araçtaki arızanın kullanımdan kaynaklandığını, kendilerine atfedilecek bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece araçta garanti kapsamında bir arıza olduğunu, bu arızanın dava açıldıktan sonra gecikmeli de olsa giderildiğini ve aracın(çekicinin) çalışır hale geldiğinden değiştirilme talebinin reddi gerektiğini, davacının onarım süresi boyunca aracın kullanılmamasından ve çekicinin nakliyesinden doğan zararları talep edebileceği gerekçesi ile toplam 35.593.99 YTL'nin dava tarihinden itibaren işlemiş avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının satın aldığı çekicideki ayıbın imalat(üretim) hatasından kaynaklandığı, alınan bilirkişi raporu ile sabit olmuştur. Her dava, dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilmelidir. Garanti şartlarının 4. maddesi ve Garanti Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 6. maddesinin 4. bendi ile aynı yönetmeliğin 14/b maddesi gereğince tamir süresinin 30 gün olduğu tamir için gereken azami sürenin aşılması halinde kullanıcının isteği halinde arızanın değişimi veya bedel iadesi hakkı tanınmıştır.
Somut olayda davacı aracın değişimi, bunun mümkün olmaması halinde bedel iadesi isteminde bulunmuş olup, tamir süresinin de aşılmış olduğu dosya içeriği ile sabit hale gelmiştir.
Bu durumda davacın aracın değişimi, bu mümkün olmadığı takdirde bedel iadesi isteminin yazılı gerekçe ile reddi doğru değildir. Öte yandan davacı davalılara gönderdiği 27.12.2004 tarihli ihtarnamede aracın kullanılamadığı dönem için zararın 5 gün içinde ödenmesini istemiştir. İhtarnamenin tebliği ve verilen 5 günlük sürenin dolmasından sonra davalıların temerrüde düştükleri gözetilmeden bu kalem istemine ilişkin dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de isabetli görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00. TL. duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 18.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy