(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu ancak kiracısının kullandığı işyerindeki sayaçtan kullanılan kaçak elektrikten dolayı müvekkili aleyhine tahakkuk ettirilen 30.546.87.-TL bedelli faturanın haksız olduğunu, kaçak elektrik kullananın müvekkili olmadığını belirterek, müvekkilinin davalı kuruma borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili kurumca yapılan tespit ve faturalandırma işleminin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kaçak elektrik kullandığı, ancak düzenlenen faturalardaki miktarın yanlış olduğu, davacının sadece 1.478.50.-TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, İİK. nun 72. maddesine dayalı menfi tespit davasıdır. Menfi tespit davalarında borçlu bulunulmayan kısım yönünden hüküm kurulması gerekirken, mahkemece olumlu tespit biçiminde davacının borçlu olduğu miktara hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Kabul şekli itibariyle de aynı bilirkişinin kök raporu ile ek raporunda farklı sonuçlara ulaşacak şekilde görüş bildirmesi ve mahkemece bu çelişki gözetilerek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekirken bilirkişi ek raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy