(2004 S. K. m. 67) (818 S. K. m. 110, 483) (YHGK 04.07.2001 T. 2001/19-534 E. 2001/583 K.)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını tahsil için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davalının Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesini her ne kadar garantör sıfatı ile imzaladığı anlaşılmış ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2001/19-534 Esas, 2001/583 Karar sayılı ilamında ifade edildiği gibi asıl sözleşmeye ek olarak verilen garantör şerhinin BK.nun 110. maddesinde düzenlenen başkasının fiilini taahhüt (Garanti) Sözleşmesi niteliğinde olmayıp, BK.nun 483 ve devamı maddesinde düzenlenen kefalet sözleşmesi niteliğinde olduğu, kefalet sözleşmesinin geçerli olabilmesi için sözleşmenin yapıldığı anda kefilin sorumlu tutulacağı miktarın gösterilmiş olması gerektiği, somut olayda Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesinde kart hamiline verilen limitin belli olmadığı, bu durumda kefilin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy