(4721 S. K. m. 2) (2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdinde kullanmış olduğu kredinin erken kapama komisyonu alınarak kapatıldığını, bu durumun BDDK ve diğer bankaların güncel uygulamalarına uygun olmadığını belirterek, müvekkilinden fahiş miktarda alınan komisyon ve komisyon vergisinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre müvekkil şirkete iadesini, bunun mümkün olmaması halinde BDDK ve diğer bankaların güncel uygulamaları doğrultusunda hak ve nesafet oranında gerekli düşümlerin yapılması ve bilirkişi incelemesi doğrultusunda teamüllere uygun olan orana çekilerek, geri kalan meblağın müvekkil şirkete iadesini ve davalı bankanın % 40 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin müvekkili banka nezdinde 06/02/2008 tarihinde işyeri alım amacı ile 48 ay vadeli 450.000,00 TL kredi kullandığını, kredinin aylık faiz oranının 1,39 olarak sabitlendiğini, 23/12/2009 tarihinde davacı şirketin işyeri satma kararı vermesi nedeni ile kendi talebi ile eşit taksitli kredisini kapattığını, davacı şirketin 48 ay vade krediyi %1,39 faiz oranı ile eşit taksitli şekilde ödeme taahhüdünü yerine getirmeyerek, müvekkiline zarar ettirdiğini, bankacılık uygulamasında erken ödeme, kapatma ödemesi alınması uygulamasının rutin bir uygulama olduğunu beyanla, davacının davasının esastan ve usulden reddedilmesini talep etmiştir.
Mahkemece taraflar arasında mevcut genel kredi sözleşmesinde erken ödeme komisyonu için belirlenmiş bir oran olmadığı, ancak böyle bir oranın belirlenmemiş olmasının MK.'nun 2. maddesi gereğince hakkın kötü niyetle kullanılmasına sebep olamıyacağı, bankalar arası genel teamüllere göre % 2'lik bir komisyonun erken ödeme komisyonu olarak alınmasının hakkaniyete uygun olduğu, bu miktarın ise 5.918,91 TL'ye tekabül ettiği, davacıdan alınan 22.488,90 TL'den alınması gereken 5.918,91 TL düşüldüğünde davalı bankanın 16.569,99 TL'lik fazladan bir kesinti yaptığı kanaatine varıldığından, bu miktarın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsiline, ancak şartları mevcut olmadığından davacı tarafın tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun bilirkişi raporunun somut olay bakımından hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2012 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy