(5464 S. K. Geç. m. 5) (492 S. K. m. 123) (YHGK 06.10.2010 T. 2010/12-443 E. 2010/471 K.)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili; davalının kredi kartı borcunu ödememesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; taraflar arasında yasaya uygun bir sözleşme olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi'nin 2006/635 esas sayılı dosyasında davalının davacı banka tarafından kendisine kullandırılan kredi kartları nedeniyle menfi tespit davası açtığı, 28.03.2006 tarihi itibarıyla davalının davacı bankaya toplam 4.533.16 TL. borcunun bulunduğunun belirlendiği, kararın Yargıtay onaması ile kesinleştiği, karar ile sabit olan borç miktarı için takibe itirazın haksız olduğu, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının takibe itirazının 4.533.16 TL. için iptaline, takibin bu miktar üzerinden asıl alacak tutarı olan 4.013.87 TL'sına takip tarihinden itibaren temerrüt faizi yürütülmek suretiyle devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalının %40 oranındaki (1.813.12 TL.) icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava konusu uyuşmazlık Banka Kredi Kartı Sözleşmesi'nden kaynaklanmaktadır.
07.07.2009 tarih ve 27281 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5915 Sayılı "Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun"un 2. maddesi uyarınca 5464 Sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde hükmüyle banka kredi kartı borcu bulunan kart hamillerine, borcun yeniden yapılandırılması ve takside bağlanması suretiyle tasfiyesi konusunda birtakım olanaklar sağlanmıştır. Bu durumda mahkemece, banka kredi kartı hamilinin anılan yasa hükmünden yararlanmak üzere süresinde başvuruda bulunup bulunmadığı, başvuruda bulunmuş ise geçici 5. maddede öngörülen koşulları yerine getirip getirmediği hususunda araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
3- 492 sayılı Harçlar Kanunu 123/son maddesindeki harç istisnası yurt dışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olmak üzere uygulanmaktadır. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 14.1.2010 tarih, 2008/81 Esas ve 2010/8 Karar sayılı kararı ve Hukuk Genel Kurulunun 6.10.2010, 2010/12-443 E. ve 2010/471 K. sayılı kararı da bu yönde olup taraflar harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına bozulmasına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.02.2012 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy