(2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıya Bankacılık Hizmetleri ve Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi ile kullandırılan kredi kartından doğan borcun keşide edilen kat ihtarnamesine rağmen ödenmemesi üzerine başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin rızası ve bilgisi dışında kredi kartının 3. kişi tarafından çalındığının öğrenilmesi üzerine derhal Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğunu, kredi kartının çalındığından haberi olana kadar kartı alan 3. kişinin karttaki bütün paraları çektiğini, müvekkilinin kartını iptal ettirdiğinde tüm kredinin kullanılmış olduğunu ileri sürerek haksız takip nedeniyle açılan davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna ve ek rapora göre; takibe konu kredinin son verilen kredi kartından doğduğu ve bu kredi kartına ilişkin davalı tarafça çalıntı ihbarında bulunulmadığından davalının itirazına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, takip dosyasında 6.482,79-TL asıl alacak, 192,41-TL faiz ve 9,62-TL BSMV'ye yönelik itirazın iptali ile takibin bu kısımlar bakımından takip talebindeki koşullar ile devamına, İİK'nın 67. md. gereğince hesaplanan 2.673,09-TL inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, davacı bankaya ait kredi kartı kullanımından doğan borcun tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı bankaca, davalıya
nolu ilk kredi kartının 06.11.2003 tarihinde verilip davalının bu kartı kullandığı, söz konusu kartı 19.03.2009 tarihinde kaybettiğini davacı bankanın Necatibey Şubesine bildirdiği, bu karttaki borç bakiyesinin 20.03.2009 tarihinde
.nolu 2. kredi kartına devredildiği, ikinci kart için çalıntı-kayıp ihbarının bulunmadığı, davacı bankanın Yenişehir Şubesinin 05.11.2010 günlü yazısından anlaşılmaktadır.
Davalının kayıp ve çalıntı ihbarında bulunduğu
..nolu kartın davacı bankaya bildirim tarihi olan 19.03.2009 tarihinden itibaren kullanılıp kullanılmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporundan anlaşılamamaktadır. Kural olarak davalının, kayıp-çalıntı ihbarından sonra şayet; bu kart kullanılmış veya söz konusu kart ile işlem yapılmış ise davalının bu harcamalardan sorumlu tutulması mümkün değildir. Alınan ek raporda davalının Bankacılık Hizmetleri ve Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi'nin 37. maddesi gereği kredi kartını ve şifresini özenle muhafaza etmediğinden bahisle yapılmış olan harcamalardan sorumlu tutulacağı yönündeki, bir başka deyişle, davalının tam kusurlu olduğu yönündeki görüş kabul edilemez. Kayıp tarihinden sonra yapılan bir harcama var ise bu ihbardan sonra kayıp kredi kartını kapatmayan davacı banka da müterafik kusurludur.
Mahkemece, açıklanan bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi dava konusu kartı çaldığı iddiasıyla N
G
hakkında Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2001/47 esas sırasında açılmış ceza dosyasının sonucunun beklenilmemiş olması da isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy