(6100 S. K. m. 141) (2004 S. K. m. 72)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı banka arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde diğer müvekkillerin de kefil olarak yer aldığını, kredi borçlarından mahsup edilmek üzere birtakım müşteri çeklerinin müvekkillerince davalı bankanın teminat hesabına teslim olunduğunu, davalı bankaca kredi alacağıyla ilgili talep edilen tutar incelendiğinde çok yüksek olduğunun anlaşılmış olup yapılan araştırmada müvekkilince teslim edilen toplam 14.000 TL tutarlı iki adet çekin üzerinde davalı bankaca süresinde işlem yapılmadığı gibi müvekkiline iade de edilmediğinin görüldüğünü, yasal süreler geçmesi sonucunda çeklerin kambiyo senedi vasfını da kaybettiğini yaklaşık on dört ay boyunca da bu iki çek tutarına bankaca haksız şekilde temerrüt faizi işletilerek müvekkillerinden yüksek miktarda alacak talebinde bulunulduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinin 14.000 TL tutarlı iki adet çekin ödeme tarihlerinden itibaren işlemiş ve işleyecek faizlerinden dolayı davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacı iddialarının yasal dayanağı olmadığını kredi borcundan kurtulmak için bu davayı açtığını bildirerek davanın reddini savunmuş ve %100 oranında tazminatın davacılardan tahsilini istemiştir.
Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davacıların davalı bankadan kullandıkları kredilerin teminatı olarak vermiş oldukları toplam 14.000 TL tutarlı 2 adet çekin davalı bankaca gerekli özen gösterilmeyerek yasal işlemlere tabi tutulmaması ve davacılara iade de olunmaması nedeniyle davacıların başka ödeme yapma imkanından mahrum edildiği ve çeklerin tahsil edilememesi sonucunda davacılar aleyhine 7.686,66 TL haksız faiz uygulaması yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davaya konu 2 adet çekin ibraz tarihlerinden itibaren işletilen 7.686,66 TL faiz tutarından dolayı davacıların davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2) Davacılar vekili dava dilekçesinde 14.000 TL bedelli iki adet çekin ödeme tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek faiz ve ferilerinden dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiştir.
Davacı vekili; 20.12.2011 tarihli celsede iki adet 14.000 TL bedelli çeklerden dolayı da borçlu olmadığının tespitini isteyerek iddiasını genişletmiştir. 6100 sayılı HMK 141/2. maddesine göre tahkikat aşamasında diğer tarafın (davalının) açık muvafakati gerekir. Davacının iki adet çekle ilgili talebi üzerine davalının muvafakati bulunup bulunmadığı sorulup değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre davacılar vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer almadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy