(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, Gaziantep 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/15453 E. sayılı dosyası ile davalı tarafından aleyhine yapılan takibe konu keşideci imzası kendisine ait olan bononun yazı ve rakamla yazılan miktar hanesinin 2.000 USD'yken sonradan tahrifat yapılarak 52.000 USD olarak değiştirildiğini, takibe dayanak bononun 2007 yılı kalorifer yakma döneminde dava dışı A. Y. isimli kiracısına kömür bedeli olarak 2.000 ve 1.200 USD şeklinde verdiği bonolardan 2.000 USD miktarlı bono olduğunu, bononun vadesi geldiğinde borcunu ödediğini bono aslının kendisine verilmeyip renkli fotokopinin çektirilip kendisine aslı gibi iade edildiğini, bu belgeyi de bono ödendiği için yırttığını, ayrıca tahrifat iddiası ile ilgili C. Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunduğunu belirterek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının tahrifat iddiasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu bildirerek davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre takibe dayanak bono üzerindeki elli sözcüğünün ve 5 rakamının diğer yazı ve rakamlarının önüne ilave edildiğine dair bir delil bulunmadığı, davacının kendisine renkli fotokopi şeklinde senet verildiği iddiasını da ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava sahtecilik iddiasına dayalı olarak açılan menfi tespit davasıdır. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/97 E. 2012/244 K. sayılı dosyasında davalı sanık M. S. ve sanık A. Y. yargılanmış, mahkemece davalı sanık M. S.'nin atılı suçtan beratine, diğer sanık A. Y.'ın ise dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. Sözü edilen ceza davası sonucunda verilecek kararın hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte olabileceği düşünülerek ceza davasındaki kararın kesinleşmesinin beklenmesi gerekirken, beklenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy