(765 S. K. m. 51, 59, 64, 67, 448, 450, 463) (6136 S. K. m. 13)
Dava: S.'yi kasten ve müştereken öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar F., M., ve R.'nin yapılan yargılamaları sonunda : TCK.nun 64. maddesi delaletiyle 448, 51/2, 59 ve 6136 sayılı kanunun 13. maddeleri gereğince öldürmekten onar sene ağır hapislerine ve haklarında 31, 33. maddelerin tatbikine ve silah taşımaktan onar ay hapis ve 416 lira 60 kuruş ağır para cezaları ile hükümlülüklerine ve 39.000 lira manevi tazminat ile 3.900 lira nispi vekalet ücretinin her üç sanıktan mütesaviyen tahsili ile müdahil Ş.'ye verilmesine ve her sanıktan 2000 er lira manevi tazminatın ayrı ayrı ve 600 lira nispi vekalet ücretinin mütesaviyen tahsili ile diğer müdahil S.A.'ya verilmesine ve 1750 lira maktu vekalet ücretinin keza sanıklardan mütesaviyen tahsili ile müdahillere verilmesine ve ayrıca her sanıktan ayrı ayrı 420 lira nispi harç alınmasına ilişkin Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.1976 gün ve 88/63 sayılı hükmün sanıklar ile silah taşımadan maada kısmının müdahiller Ş. ve SA. tarafından Yargıtay'ca incelenmesi istenilmiş, koşulu yerine getirilmiş ve sanıklar duruşmada talep etmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile dairemize gönderilmekle, sanıklar hakkında duruşmalı ve müdahillerin temyizleri hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları, tayin kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklardan F. ve M.' nin kardeşleri Y.'nin maktul tarafından tabanca kurşunları ile vurulduğunu görmeleri üzerine durumu diğer kardeşleri R.'ye haber verip her üçünün birlikte maktulü takip ederek onu vücudunun muhtelif yerlerinden sonucu alıncaya kadar yaralayıp hem fiil olarak öldürdükleri anlaşılmış olmasına göre olayda 463. maddenin uygulanmaması yerinde bulunmuş, sanıklardan her biri diğerine mani olmamak suretiyle sonuçtan aynı derecede sorumlu kılınmaları da TCK. nun 67. maddesi safahatından olması itibariyle uygulamada bu bakımdan da bir isabetsizlik görülmemiş, ikinci öldürme suçu birinci öldürme suçunun işlenmesinin hemen akabinde onun tevlit ettiği elem ve teessürün devamı esnasında birinci maktulün yakınları tarafından öldürmenin faili olan maktule karşı işlenmiş olmasına nazaran da 450. maddenin 4 ve 10. bentlerinin tatbik edilmemesine yasaya aykırılık bulunmamış, Adli Tıp Meclisinin mütalaasındaki açıklığa göre de suç tarihinde 19 yaşı içinde olduğu anlaşılan sanık F.'nin doğum tarihinin tashihi yerinde görülmüş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi hariç bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların ve duruşmalı inceleme sırasında müdafiilerinin sübuta, vasfa, 463. maddenin uygulanması gerektiğine, usule, yaş tashihinin yersizliğine ve müdahillerin tazminatın azlığına, vasfa ve saireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle silahtan verilen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, Ancak;
A - Sanıkların kardeşi olan Y.'nin maktul tarafından tabanca ile muhtelif yerlerinden ağır şekilde yaralanarak öldürülmesi gibi ağır tahrike konu yapılan haksız hareketinin vahameti karşısında 51/2 ile yapılan indirme oranının üçte iki olması hak ve nesafetin gereği iken isabetsiz gerekçelerle yarı nispetinde indirme yapılması,
B - Hükmolunan tazminatın yekünü üzerinden tayin edilmesi gerekli 1140 lira nispi harçtan sanıkların müteselsilen sorumlu tutulması lazım gelirken her sanıktan 420 lira nispi harç alınması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanıkların duruşmalı inceleme sırasında müdahillerinin ve müdahillerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama isteğinin reddiyle öldürmeden verilen hükmün gösterilen sebeplerden ötürü BOZULMASINA, depo paralarının geri verilmesine 23.11.1976 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy