(765 S. K. m. 46, 47, 450, 452, 455) (1412 S. K. m. 78, 162)
Dava: Öz oğlu Nazmi'yi öldürmekten sanık Neriman'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Giresun Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 24.5.1978 gün ve 223/182 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber C. Savcısı ile sanık taraflarından Yargıtay'ca incelenmesi istenilmiş ve sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile dairemize gönderilmekle sanık hakkında duruşmalı, C. Savcısının temyizi hakkında da duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Sanığın epileptiform krizleri geçirdiği Samsun Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 14.11.1975 tarihli raporunda belirtilmiş olmasına göre sanığın usul hükümlerinin gerektirdiği şekilde müşahade altına alındıktan sonra cezai ehliyeti hakkında gerekli raporun verilmesi icap ederken Adli Tıp Meclisi'nce müşahede altında tutulmadan sadece muayenesiyle tanzim edilen ve yalnız TCK.nun 46. maddesinde bahis konusu olan akıl hastalığı olmadığını belirten ve 47. madde açıklanan, akli maluliyetten bahsetmeyen 28.1.1976 tarihli mütalaası ile iktifa edilmek suretiyle 19.1.1975 tarihli ve 975/223 sayılı duruşma dışı verilen mahkeme kararına dahi aykırı hareket edilmesi,
2- Sanığın, gayri resmi kocası Hasan ile birleşmesinden doğan sekiz aylık çocuğunu kocasının evinde bırakarak gittiği, Hasan'ın da küçük çocuğu alıp karısının bulunduğu yere bıraktığı, sanığın da çocuğun bırakıldığını görünce "... al çocuğunu.." diyerek çocuğu attığı ileri sürülmekte olmasına göre olay yerinde taraflar, tanıklar hazır bulundurulmak suretiyle temsili ve tatbiki bir keşif yapılmalı ve bu keşifte sanığın çocuğu attığı sırada bulunduğu nokta ile çocuğun düştüğü yer tespit edilmeli ve bilirkişi tarafından bu mesafe ölçülmek suretiyle araştırılmalı ve kezo çocuk yere düştüğü sırada Hasan'ın bulunduğu noktanın bu düşme yerine olan mesafesinin kaç metre olduğu keza ölçülmek suretiyle tespit edilmeli ve çocuk yere düşerken küçük çocuğun atılışının Hasan'ın bulunduğu taraf olup olmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre küçük çocuğun atılışının baba olan Hasan'a doğru tedbirsizce atılma niteliğinde olup olmadığının ve 455. maddenin tatbik edilip edilemeyeceğinin düşünülmemesi,
3- Kabule göre de; sanığın küçük çocuğa karşı öldürme kastının mevcudiyetini gösterir kesin deliller gösterilmeden "..al çocuğunu.." diyerek çocuğunu atan sanığın TCK.nun 452/1. maddesi yerine 450/1. madde ile cezalandırılması,
4- Sanığın dosyada mevcut iki nüfus kaydına göre doğum yılları 1931 ve 1951 yazılı olması karşısında hakiki doğum yılının hangisi olduğunun tespit edilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın ve duruşmalı inceleme sırasında müdafiilerinin ve C. Savcısının temyiz itirazları ile tebliğname münderecatı bu itibarla yerinde görüldüğünden resen de temyize tabi hükmün gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 20.11.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy