(765 S. K. m. 416, 421)
Dava: Reşit olan (N)nin zorla ırzına geçmeye eksik derecede teşebbüs etmekten ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmaktan sanık (Ö)nün yapılan yargılaması sonunda, sanığın ırza geçmeye teşebbüs eylemi sarkıntılık niteliğinde görüldüğünden TCK.nun 193/2, 421/2, 59 ve 71. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasıyle mahkumiyetine dair İzmir Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 23.11.1978 gün ve 978/356 esas, 1978/452 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın, bitişik dairede oturan mağdurenin kocasının başka şehirde olduğunu öğrenmesi üzerine, olay gecesi aldığı alkolün verdiği cesaretle, soyunuk vaziyette ırzına geçmek amacıyle balkondan müdahilin odasına girdiği, uyumakta olan müdahili bir müddet seyrettiği ve bir ara buradan ayrılmayı düşündüğü halde, bacağının açıldığını görmesi üzerine dayanamayıp tasarladığı eylemi gerçekleştirmek amaciyle bacağını okşamaya başladığı sırada uyanan müdahilin sanığın ellerinden tutup "burada ne işin var"demesi ve bağırması üzerine sanığın eyleminden vazgeçip bu defa kendisini bırakması için yalvarmaya başladığı, müdahilin feryadını duyan tanıkların olay yerine geldiği toplanan delillerden anlaşılmış bulunmasına ve uyku hali failin fiilinden başka bir sebepten dolayı mağdurun mukavemete iktidarızlığını tazammun eden TCK.nun 416. maddesinin birinci fıkrasına dahil mefruz cebir unsurunu teşkil etmesine ve ırza geçmeye yönelik icrai hareketlerin müdahilin uyku halinde iken başlamış olmasına göre, sanığın eyleminin ırza geçmeye eksik teşebbüs niteliğinde oluştuğu nazara alınmadan, yazılı gerekçe ile sarkıntılık suçundan ceza tayini,
Kabule göre de:
Sanık vekili 23.11.1978 tarihli oturumda 647 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmasını istediği, geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve sarkıntılık suçlarından dolayı hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların, anılan Yasanın 4. maddesinde belirtilen ceza ve tedbirlerden birine çevrilmesi mümkün bulunduğu halde, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, C. Savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğname gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.1.1979 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy