(765 S. K. m. 59, 62, 448)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi Ramazan'ın yaralanmasına sebebiyet vermekten sanık Ali'nin bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ve cezanın teciline ilişkin (Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 7.12.1982 gün ve 191/306 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil tarafından istenilmiş, şartı yerine getirilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak:
Olay yerinde yapılan keşfe, bu keşifte tespit edilen bilirkişi mütalaalarına, düzenlenen kroki ve tekmil dosya münderecatına göre; sanık Ali'nin olay günü düğün yerinde oyun oynamak için kalktığı sırada tabancasını çekip düğün yerinde yarım daire şeklinde toplu halde bulunan kalabalığa yönelterek 3-4 el ateş ettiği, çıkan mermilerden birin de 6.20 metre mesafede olan topluluk içindeki Ramazan'ın sağ orta axillar hattan 5 cm. intercostal mesafeyi kestiği yerden girerek arkada colon vertebralar 2 cm. sağında 6. intercostal mesafeyi kestiği yerden çıktığı, derhal hastahaneye kaldırılan mağdura, göğüs tüpü konduğu, su altı kapalı drenaj yapılarak 500 cc. kan alındığı, yukarıdan aşağı doğru seyreden ve sadra nafiz olan bu arızanın adıgeçen şahsın hayatını tehlikeye maruz kıldığı ve 25 gün mütad iştigaline engel olduğu anlaşılmaktadır.
Tabancayı düğün yerinde bulunan topluluğa doğru yatay ve hatta yukarıdan aşağı eğik durumda tevcih ederek müteaddit el ateş eden ve hayati nahiyeden isabet sağlayan sanıkta öldürme bilinci ve muayyen olmayan öldürme kastının varlığı kabul edilmelidir. Sanığın normal bir insan boyundan daha aşağı bir seviyede topluluğa yönelterek yaptığı müteaddit atışlardan çıkan mermilerin kişi veya kişilere isabet edeceğini bilmesi gerekir. Bu itibarla olayda muayyen olmayan kasıtla öldürmeğe tam teşebbüste bulunmak suçu oluştuğu ve bu sebeple sanığın TCK.nun 448, 62, 59. maddeleriyle tecziyesi gerektiği halde yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, müdahilin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, depo parasının müdahile geri verilmesine 24.5.1983 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Mahkemenin delilleri takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükmün onanması gerekir düşüncesindeyiz.
Full & Egal Universal Law Academy