(765 S. K. m. 213, 217, 220, 222) (2918 S. K. m. 119)
Dava: Görevli memura rüşvet vermekten sanık Ahmet'in yapılan yargılaması sonunda; TCK.nun 220, 222 ve 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince bir sene hapis 250.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine, suç konusu 50.000 liranın müsaderesine ve sürücü belgesinin üç ay süreyle geri alınmasına dair (Diyarbakır İkinci Asliye Ceza Hakimliği)nden verilen 15.12.1986 gün ve1985/619 esas, 1986/582 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sübuta ve sair hususlara ilişkin temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
1 - Sanığın eyleminin haiz olduğu profesyonel ehliyetnamesini ağır vasıtaya çevirmek için girdiği imtihanda başarı kazanamayınca ehliyet alabilmek için görevli memura 50.000 lira rüşvet vermek şeklinde oluştuğunun anlaşılmasına nazaran TCK.nun 220. maddesi gereğince tecziyesi gerekirken birbiriyle bağdaşmayan ve her biri ayrı suçları kapsayan TCK.nun 220 ve 222. maddeleri gereğince hüküm kurulması,
2 - Sanığın verdiği rüşvet müşteki tarafından kabul edilmediği ve tutanak tanzim edilerek yasal işlem yapıldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nun 223. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3 - Kabule göre de, iddianame ve C. Savcısı tarafından verilen esas hakkındaki mütalaada sanığın TCK.nun 220. maddesi gereğince tecziyesi istenmiş olmasına karşılık sanığa ek savunma verilmeden 220. madde ile birlikte 222. madde ile de ceza tayin edilmesi,
4 - TCK.nun 225. madde yerine 36. maddeye göre müsadere kararı verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince tebliğname gibi BOZULMASINA, 20.1.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy