(765 S. K. m. 456, 460)
Dava: Osman, Kadir ile Arif'i aynı sebep ve kasıt altında öldürmekten sanık Ali Yunus'u kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Osman ve işbu ölümle biten kavgaya iştirakten sanık Dursun'un yapılan yargılamaları sonunda hükümlülüklerine ilişkin (Zile Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 12.1.1989 gün ve 122/2 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı, sanıklar Ali ve Osman ile müdahiller Şerife, Yeter, Hatun, Fadik ile Asiye taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşmada talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile dairemize gönderilmekle; sanıklar hakkında duruşmalı müdahiller ile Cumhuriyet Savcısının temyizleri hakkında da duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi :
Karar: 1 - Hüküm yüzlerine karşı tefhim edilen müdahiller Şerife, Yeter, Fadik adına süresinden sonra verilen temyiz dilekçelerinin reddine,
2 - Mahkemenin irad ve ikame edilen delilleri duruşmadan ve tahkikattan edindiği kanaatle takdir ederek olayda sanıklar lehine tahrik uygulamasına yer olmadığı hususunda vardığı sonuçta bir isabetsizlik görülmemiş oluş ve dosya kapsamı bu kabulü doğrular nitelikte bulunmuş özellikle, ilk haksız hareketlerin sanıklardan gelmesi yakınları bulunan çocukların dövüldüklerinin sübuta ermemesi Ali ve Osman silahlı olmak üzere sanıkların olay yerine gelip yetkileri olmadığı halde maktül Kadir'in kullandığı traktörü yersiz şekilde durdurmaları haksız hareketleriyle hadiseye neden olmaları ayrıca mahkemenin kabulünü teyit etmiş olmakla tebliğnamedeki tahrikle ilgili bozma isteğinin reddine,
3 - Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların mahkumiyete konu suçlarının sübutu, kabul, sanıklardan Ali ve Dursun'un oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının nitelikleri tayin, her üç sanık yönünden takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Ali'nin duruşmalı inceleme sırasında vekilinin ağır tahrikin varlığına ilişen, Cumhuriyet Savcısının sanık Dursun'un eyleminin TCK.nun 448/65/3. maddesine temas ettiğine, sanık Ali bakımından TCK.nun 59. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen, müdahiller Arif ve Hatun'un sanıklardan Ali hakkında TCK.nun 59. maddesinin tatbik edilmemesi gerektiğine Ali ve Dursun'la ilgili olarak ayrıca vasfa ilişkin bulunan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen resende temyize tabi bulunan sanıklar Ali ve Dursun'la ilgili hükmün ONANMASINA, Ancak :
Sanık Osman'la ilgili hükme gelince :
A - Sanık Osman'ın mağdur- müdahil Yunus'a av tüfeğiyle 30 metre civarında ateş ettiği ve adı geçen mağdura 25 - 26 adet saçma tanesi ispat etmiş, bulunduğu anlaşılmakta ise de, saçmaların yüzeysel yara meydana getirmesi, derine nüfuz etmemesi vasıtada öldürme bakımından mutlak imkansızlık bulunduğunu göstermiş, bu itibarla sanık Osman'ın mağdur Yunus'a karşı eylemi öldürmeye tam teşebbüs değil, yaralama suçunu oluşturur nitelik taşımış olmasına rağmen TCK.nun 448, 62. maddelerle tecziyesi cihetine gidilmesi,
B - Sanıkların yakınları bazı küçük çoçukların hayvan otlatırken maktüllerden Osman'ın bağına girdiklerinin maktüllerden Kadir ve Arif tarafından görülmesi üzerine bunlardan Arif'in uzaktan çocuklara bağırdığı, çocukların köye gidip haber verdikleri, bunun üzerine sanıklar Ali ve Osman'ın evden av tüfeklerini alarak kolayın geçtiği köy yakınında bulunan Oken Çeşmesi'ne gittikleri, maktüllerden Kadir tarafından kullanılan traktörü durdurdukları, sanıklardan Ali'nin "niçin çocuklarımızı dövdünüz" deyip söylendiğinde traktörün durduğu yere yakın bir mahalde hayvan dışkısı toplamakta olan maktüllerden Osman'ın olay mahalline gelerek "niçin traktörümüzü durdurdunuz" dediği, sanık Ali'nin hamili bulunduğu çifte av tüfeği ile ateş edip Osman'ı öldürdüğü, daha sonra traktör üzerinde bulunan diğer maktül Kadir'e ateş ederek onu da öldürdüğü, bu gelişmeler üzerine mağdur Yunus'un bir tarafa, maktül Arif'in ise diğer tarafa kaçmaya başladığı, sanık Osman'ın kaçmakta olan Yunus'un arkasından ateş ederek onu yaraladığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmış ve oluş mevcut delillere uygun olarak mahkemede bu şekilde kabul etmiş olmasına göre, sanık Osman'ın asli faili Ali ile birlikte evden aldıkları av tüfeğiyle olay mahalline gelmesi, asli fail Ali her bir maktül Osman ve Kadir'e ateş ederek öldürürken onu engellememesi, fiilini ayırmaması bilakis huzuru ile asli faile cesaret ve adı geçen maktüllere korku vermesi, hatta kendi av tüfeğini de kullanıp aktif hale getirmesi itibariyle adı geçen sanığın eylemi asli fail Ali'nin aynı kasıt alında maktüller Osman ve Kadir'i öldürmesi suçuna TCK.nun 65/3. maddesi çerçevesinde yardım ve müzaharet suçunu oluşturmuş ve hakkında maktüller Osman ve Kadir'i öldürme suçundan dava açılmış bulunduğu halde açılan bu davadan ötürü yukarıda belirtilen şekilde mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken bu suçundan bir karar verilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, müdahiller Arif ve Hatun ile Cumhuriyet Savcısı ve sanık Osman'la duruşmalı inceleme sırasında sanık Osman vekilinin temyiz itirazları ve tebliğname münderecaatı bu bakımlardan yerinde görüldüğünden sanık Osman'la ilgili hükmün gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 26.4.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy