(765 S. K. m. 75, 193, 440, 444) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 321)
Dava: M.B.'nin gündüzün konut dokunulmazlığını bozmaktan karısı Ö.B. ile zina yapmaktan sanık A.K. zina suçuna katılmaktan sanık Ö.B.'nin yapılan yargılaması sonunda; TCK 'nun 440/1-2, 193/1, 75, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri gereğince sanık A.K.'nın bir sene hapis, 150.000 lira ağır para, diğer sanığın bir sene hapis cezasıyla mahkumiyetlerine dair ... Asliye Ceza Hakimliği tarafından verilen 31.1.1990 gün ve 1989/726 esas, 1990/43 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmekle gereği görüşüldü:
Karar: Gündüzün konut dokunulmazlığını bozma suçundan vaki feragat, sanık A.K. tarafından kabul edilmemiş olmasına göre, verilen kararın yasalarda yer almayan bir şekilde çektirilmemesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Sanıkların zina suçuna dair temyizlerine gelince;
TCK 'nun 444. maddesi zina suçundan vazgeçmeyi karşı tarafın kabulüne bağlı tutmayan istisnai bir hüküm niteliğinde bulunduğundan her iki sanığın, müşteki M.B. tarafından vaki vazgeçmeyi kabul etmemelerinin davanın düşürülmesini engelleyemeyeceği düşünülmeden sanıkların hakkında düşme yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy