(3713 S. K. m. 3, Geç. m. 1) (647 S. K. m. 19) (765 S. K. m. 17)
Dava: Muhtelif suçlardan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.9.1991 gün ve 1991/85 Müt. sayılı kararı ile içtimaen 20 yıl ağır hapis, 2 yıl 17 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü Musa, işbu cezasının infazı sırasında 11.10.1991 tarihinde yarı açık cezaevinden firar etmiş olması nedeniyle, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.2.1992 gün ve 1992/8 sayılı kararı 2 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmış olması üzerine, firar suçunun işlendiği tarihin 3713 sayılı kanunun yürürlüğe girmiş olduğu 12.4.1991 tarihinden sonra 21.10.1991 tarihinde işlenmiş olması nedeniyle 647 sayılı kanunun 19/2. maddesine göre Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen müddetnameye hükümlünün vaki itirazının reddine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.2.1993 gün ve 1993/10-42 müt sayılı kararına vaki itirazın keza reddine mütedair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.2.1993 gün ve 1993/56 müt. sayılı kararına havi dosya tetkik olundu.
Karar: Hükümlünün 8.4.1991 tarihinden önce işlediği muhtelif suçlardan verilen ve içtimaa tabi tutulan 20 yıl ağır hapis ve 2 yıl 17 ay 15 gün hapis cezasının bilahare meriyete giren 3713 sayılı kanunun geçici l-c madde gereği l/5'ni fiilen yatması halinde şartla tahliyeye tabi tutulacağı, adı geçenin işbu cezasının infazı sırasında ve 11.10.1991 tarihinde firar ettiği, yakalanmasını müteakip aldığı disiplin cezasının 27.11.1992 tarihinde kaldırılmış olduğu, 3713 sayılı yasada cezanın 1/5'den otomatik olarak yararlanan sanığın tahliyesini engelleyen tek engelin kanunun 3. maddesinde belirtildiği; yasa bu kanundan yararlananların tahliyelerinde iyi halli olma vasfını aramadığına göre firarın 8.4.1991 tarihinden önce ya da sonra olmasının bu kuralı değiştirmeyeceği; tabiri diğerle, 3713 sayılı kanunun 647 sayılı kanunun 19. maddesini askıya aldığı, bu ahvalde geçici 1-c maddesinin 3. madde ile sınırlı olarak uygulama imkanı getirildiği cihetle;
a- 20 yıl ağır hapis, 2 yıl 17 ay 15 gün hapis cezasının infazının 3713 sayılı kanunun 3. maddesi ile sınırlı olmak üzere,
b- Hükümlüye firar suçundan verilen 2 yıl ağır hapis cezasının 647 sayılı kanunun 19/1 ve 2148 sayılı kanun hükümleri dairesinde infazının icrasına,
c- Deneme süresi içerisinde kasıtlı bir cürümden dolayı şahsi hürriyet bağlayıcı bir cezaya mahkumiyet halinde TCK. nun 17. maddesinin tatbik yeri bakımından bihakkın tahliye tarihinin içtima sonucu hasıl olacak ceza üzerinden hesaplanması ve müddet namenin bu çerçeve içinde düzenlenmesinde kanuni zorunluluk bulunduğundan, Yazılı emre müstenit tebliğ name münderecatı bu itibarla yerinde görüldüğünden,
Sonuç: İtirazın kabulü yerine reddine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 25.2.1993 gün ve 1993/56 müt. sayılı kararın BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallince yapılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy